Ταξί

Με την όπισθεν στους λεωφορειόδρομους

Posted on Απρίλιος 10, 2009. Filed under: Λεωφορειόδρομοι, Μέσα μαζικής μεταφοράς, Ταξί, Uncategorized |

Ενα από τα πολλά παράπονα για το ΠΑΣΟΚ –που το πλήρωσε το 2004– είχε να κάνει και με τους λεωφορειόδρομους. Οπως κάθε μέτρο εκσυγχρονισμού δημιουργούσε πολλούς δυσαρεστημένους. Πρώτοι ήταν οι ιδιοκτήτες και οδηγοί ταξί, οι οποίοι αντέδρασαν δυναμικά: έκλεισαν πολλάκις το κέντρο της Αθήνας, προπαγανδίζοντας ότι το μέτρο τους αφαιρεί πελάτες. Δεύτεροι ήταν οι οδηγοί αυτοκινήτων, οι οποίοι δυσφόρησαν διότι μία λωρίδα λιγότερη για τα Ι.Χ. στους δρόμους σήμαινε περισσότερη ταλαιπωρία για τους ίδιους. Και τρίτοι ήταν οι σώφρονες. Αυτοί δεν λογάριαζαν πολιτικό κόστος και αιτιολογημένα ισχυρίζονταν ότι το μέτρο ήταν μεν θετικό, αλλά ήταν λίγο. «Οι λεωφορειόδρομοι», έλεγαν, «έπρεπε να εξαπλωθούν ταχύτατα παρά την κοινωνική δυσφορία και τις συντεχνιακές αντιδράσεις».

Τελικά, και παρά τις γκρίνιες, το μέτρο πέρασε για να αποδειχθεί ότι οι συγκοινωνιολόγοι είχαν δίκιο. Η ταχύτητα των λεωφορείων διπλασιάστηκε: από τα 7 χλμ./ώρα κατά μέσον όρο στο κέντρο, φτάνει στους λεωφορειόδρομους τα 15 χλμ./ώρα. Ο στόχος, όμως, που δεν επιτεύχθηκε και δημιούργησε και δικαιολογημένες γκρίνιες, ήταν τα 23 χλμ./ώρα και ορθώς επεσήμανε στο προεκλογικό της πρόγραμμα, του 2004, η Νέα Δημοκρατία: «η ανεπαρκής λειτουργία των λεωφορειολωρίδων… κρατάει καθηλωμένο το επίπεδο λειτουργίας των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς». [«Χάρτα της Καθημερινότητας» σελ. 8]

Αλλά πάλι το μέτρο ήταν καινούργιο και εκτός από τις κοινωνικές και συντεχνιακές αντιδράσεις που έπρεπε να καμφθούν, χρειαζόταν χρόνος για να επισημανθούν και να διορθωθούν οι ατέλειες. Χρόνο που είχε άπλετο η νέα κυβέρνηση…

Η αλήθεια είναι ότι όχι μόνο δεν διορθώθηκαν οι ατέλειες –λόγω ελλιπούς αστυνόμευσης και των λεωφορειόδρομων– αλλά το μέτρο άρχισε από πέρυσι να ξηλώνεται. Ξεκίνησε από τη Θεσσαλονίκη, όπου επετράπη η είσοδος των ταξί στους λεωφορειόδρομους και αυτομάτως η συμπρωτεύουσα επέστρεψε στο παρελθόν: η ταχύτητα των λεωφορείων μειώθηκε πάλι κατά 50,8%. Προχθές, ο υπουργός Μεταφορών αποφάσισε να αφήσει τα ταξί να μπαίνουν και στους λεωφορειόδρομους της Αθήνας.

Εντάξει! Εκλογές έρχονται, αλλά τα οφέλη των λεωφορειόδρομων δεν ήταν μόνο συγκοινωνιακά. Μια σημαντική παράμετρος που ελάχιστα συζητήθηκε ήταν ότι είχαμε ένα μέτρο κοινωνικής δικαιοσύνης. Μέσα Μαζικής Μεταφοράς χρησιμοποιούν οι πολλοί μη έχοντες και κατέχοντες για να πάνε στη δουλειά τους και οι λεωφορειόδρομοι τους έδωσαν μια μικρή ανάσα στη δύσκολη καθημερινότητά τους.

Αυτό το ξέρει ο πρωθυπουργός. Μιλώντας το 2003 στο Περιστέρι επεσήμανε ότι «ο μέσος πολίτης του Λεκανοπεδίου σπαταλά μιάμιση ώρα ημερησίως στις μετακινήσεις του. Συνολικά, χάνεται μία εργάσιμη ημέρα την εβδομάδα, δυο φορές η ετήσια άδειά μας» (1.11.2003). Υπάρχει λόγος τώρα να σπαταλούν οι εργαζόμενοι περισσότερες ώρες ημερησίως για να γίνει το χατίρι μιας συντεχνίας; [Του Πασχου Μανδραβελη, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 0/04/2009]

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

«Κίτρινος» πυρετός…

Posted on Απρίλιος 8, 2009. Filed under: Μέσα μαζικής μεταφοράς, Ταξί | Ετικέτες: |

  • Tο ταξί στην Ελλάδα (ιδίως δε στο Λεκανοπέδιο, όπου κυκλοφορούν… 16.000 – αναλογικά τα περισσότερα από κάθε άλλη πρωτεύουσα του κόσμου!), τα πολλά τελευταία χρόνια δεν είναι «πολυτέλεια», ή μέσο που χρησιμοποιεί κανείς σε «έκτακτες» καταστάσεις. Στην πραγματική μας καθημερινότητα, παίζουν τον ρόλο «μαζικού μέσου μεταφοράς» και σε μεγάλο βαθμό καλύπτουν τις τεράστιες ελλείψεις που παρατηρούνται στο δίκτυο των δημόσιων μεταφορικών μέσων. Και όχι μόνο λόγω της… ελληνικής ιδιαιτερότητας της «πολλαπλής μίσθωσης», που μετατρέπει τα «κίτρινα» σε… μίνι μπας που αποβιβάζουν επιβάτες σε διαφορετικούς τόπους προορισμού! Υπάρχουν διαδρομές που δεν εξυπηρετούνται ή εξυπηρετούνται τόσο πολύπλοκα, ταλαιπωριακά, που είναι προτιμότερο ο μετακινούμενος πολίτης, με κάποια επιβάρυνση να επιλέξει το ταξί. Ιδίως αν βιάζεται…
  • Η αλήθεια είναι πως το ταξί δεν είναι ακριβό στη χώρα μας. Αν συγκρίνει κανείς το κόστος του με το αντίστοιχο πολλών ευρωπαϊκών πόλεων, θα το βρει από «φθηνό» μέχρι και συμφέρον σε πολλές περιπτώσεις. Και αυτό με την «ανοχή» αν όχι και την πολιτική που έχει ακολουθήσει η πολιτεία, που ρεαλιστικά και με επίγνωση της χαμηλής στάθμης και αποτελεσματικότητας των δημόσιων μέσων μεταφοράς, ευνόησε κάτι τέτοιο. Το ότι το ταξί αποτελεί στην ουσία «μαζικό μέσο», αποδεικνύεται και από τον υπερβολικά μεγάλο (σε σύγκριση και με την έκταση, πληθυσμιακή και γεωγραφική, της ευρύτερης Αθήνας…) αριθμό που κυκλοφορεί.
  • Σε κάθε περίπτωση, όμως, η… υπερβολικά γενναία αύξηση που αποφάσισε να δώσει η κυβέρνηση στο χιλιομετρικό κόστος («απλής» και «διπλής» ταρίφας – τα άλλα τιμολόγια παραμένουν αμετάβλητα, εκτός από εκείνο του «ραντεβού» για τα ραδιοταξί, που αυξάνεται μέχρι και 75%), και που μέσα σε έναν χρόνο θα φθάσει το 100%, προκαλεί εντύπωση. Ιδίως σε μια τέτοια συγκυρία οικονομικής δυσπραγίας και με δεδομένο πάντα πως το ταξί σε πολύ μεγάλο βαθμό υποκαθιστά τα μαζικά μέσα μεταφοράς.
  • Από καιρό, βέβαια, ασκούσαν πιέσεις για αυξήσεις των κομίστρων οι ταξιτζήδες. Να δούμε αν το επίπεδο των αυξήσεων που αποφασίσθηκε, θα αποβεί τελικά και προς όφελος του κλάδου. Γιατί, ιδίως σε τέτοιο οικονομικό κλίμα, η απόφαση «ας πάρω ταξί…», μπορεί, τελικά, να αποδειχθεί πολυτέλεια την οποία θα… σκεφθούν δύο φορές πριν την αποφασίσουν οι μετακινούμενοι (κυρίως οι του Λεκανοπεδίου), με αποτέλεσμα να… στραφούν τελικά, παρά την προβληματικότητά τους και την ταλαιπωρία που προσφέρουν, στα… αυθεντικά μέσα μαζικής μεταφοράς!
  • Μια τέτοια γενναιότατη αύξηση του κομίστρου στο ταξί, θα την δικαιολογούσε κανείς αν η πολιτεία είχε προηγουμένως φροντίσει ν’ αναβαθμίσει και εκσυγχρονίσει πλήρως (και ως προς το καλυπτόμενο «δίκτυο» και ως προς την ταχύτητα μεταφοράς) τις «δημόσιες» συγκοινωνίες. Να τις καταστήσει εξυπηρετικές, συμφέρουσες (χρονικά και οικονομικά) και μετά να αναδείξει το ταξί σε «πολυτέλεια» ή «μέσο ανάγκης». Εδώ σ’ εμάς, δεν έγιναν έτσι τα πράγματα. Παρά τις βελτιώσεις τους, τα μέσα μαζικής μεταφοράς απέχουν πολύ από το να κρίνονται «ικανοποιητικά» και εξυπηρετικά, το ταξί (και μάλιστα «απελευθερωμένο» τιμολογιακά) θα παραμείνει είδος πρώτης ανάγκης…
  • Εντύπωση, επίσης, προκαλεί και η απόφαση του υπουργείου Μεταφορών να επιτρέψει «πιλοτικά» τη χρήση από ταξί των λεωφορειολωρίδων (εδώ τις χρησιμοποιούν οι ταρίφες… κανονικά έστω και αν είναι παράνομο!), που καθιερώθηκαν, και σωστά, ακριβώς για να διευκολυνθεί η κίνηση των μέσων μαζικής μεταφοράς και να συντομευθεί αισθητά ο χρόνος των δρομολογίων τους. Η «προϋπόθεση» του υπουργείου, δηλαδή το μέτρο να ισχύσει πιλοτικά, εκτός δακτυλίου και μόνο τις ώρες «μη αιχμής», δεν σημαίνει και πολλά πράγματα – η καταστρατήγηση του μέτρου (που επεδίωκαν λυσσωδώς οι ταξιτζήδες!) θα επισημοποιηθεί σε όλο του το εύρος, ιδίως μάλιστα αν συνεκτιμηθεί πως τα «μέτρα αστυνόμευσης» στα οποία παρέπεμψε ο υπουργός, ήδη προβλέπονται, αλλά μόνο στα… χαρτιά!
  • Θεωρητικά, η αύξηση των κομίστρων (ανά εξάμηνο, μέχρι να φθάσει τον Μάιο του 2010 στο 100%) συνδέεται με την υποχρέωση των ταξιτζήδων να «αναβαθμίσουν» (καθαριότητα, συμπεριφορά, μη εκμετάλλευση του κοινού κ.λπ.) την ποιότητα των προσφερόμενων υπηρεσιών, καθώς επίσης και την πιστή τήρηση των όρων που προβλέπονται για να μπορούν να χρησιμοποιούν τις λεωφορειολωρίδες. Θεωρητικά. Γιατί οι ελεγκτικοί μηχανισμοί (αστυνομία, τροχαία, μεικτά κλιμάκια της νομαρχίας, λιμενικό κ.λπ.) ούτε προβλέπεται να αναβαθμισθούν ούτε να… υποχρεωθούν να λειτουργήσουν – και σήμερα υποτίθεται ότι ασκούνται έλεγχοι για όλα τα περί δραστηριότητας των ταξί. Επίσης στα χαρτιά…
  • Τι θα… «μείνει», τελικά; Το ακριβό ταξί, η κατάργηση στην πράξη του μόνου σωστού μέτρου για τη διευκόλυνση της κίνησης των δημόσιων μέσων μεταφοράς, των λεωφορειολωρίδων και η διάχυτη δυσαρέσκεια του όγκου των καθημερινά μετακινούμενων πολιτών. Προς τι;
  • Tου Θανου Oικονομοπουλου, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 08/04/2009
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...