Τράπεζες

Η περίπτωση ενός κρατικού τραπεζικού ομίλου

Posted on Οκτώβριος 2, 2010. Filed under: Παπαδημητρίου Μπάμπης, Τράπεζες |

Ο καλός φίλος, ανώτερος τραπεζικός έθεσε ένα πολύ σωστό ερώτημα: «Τι διαφορετικό, από εμάς τις ιδιωτικές τράπεζες, θα κάνει μια κρατική τράπεζα;». Ο άλλος καλός φίλος έθεσε ένα επίσης σωστό ερώτημα: «Ποια τράπεζα, σήμερα, δεν είναι κρατική;». Ομολογώ ότι η συζήτηση έχει το ενδιαφέρον της. Από την επιχειρηματική σκοπιά, είναι λογικό να συγκεντρωθούν σε ένα πόλο τα απομεινάρια της κρατικής ιδιοκτησίας στον ευρύτερο χώρο της τραπεζικής.

Η συγκέντρωση του κρατικού ενδιαφέροντος σε ένα πόλο, ένα πυλώνα, όπως έγραφε το π. Μ. (προ Μνημονίου) πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ, είναι προικισμένη με σοβαρά επιχειρήματα. Γι’ αυτό, άλλωστε, τόσο ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου όσο και ο πρόεδρος της Ν. Δ. Αντ. Σαμαράς συμφωνούν, κάτι μάλλον ξεχωριστό. Για τον ίδιο λόγο παραμένει μυστήριο η απόσταση που κρατάει ο σημερινός υπουργός Οικονομικών και εκπρόσωπος του κρατικού μετόχου, που οφείλει να δώσει το «πράσινο φως» για την πραγματοποίηση του σχεδίου. Τι εμποδίζει τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου; Oταν επέμενε στην ανάγκη τραπεζικών συγχωνεύσεων, είχαμε αναρωτηθεί «γιατί ανακατεύεται» στις δουλειές των ιδιωτών μετόχων. Oταν ο Μιχάλης Σάλλας κατέθεσε τη δική του πρόταση για την αναδιοργάνωση του συστήματος, και πάλι ο κ. Παπακωνσταντίνου δεν του απάντησε ευθέως: «Δεν συζητώ για κάτι που δεν πωλείται», αφού και τα δύο κομμάτια, Ταχυδρομικό και Αγροτική, αποτελούν, σύμφωνα με το πασοκικό πρόγραμμα, μέρος του κρατικού πυλώνα.

Τον κρατικό πυλώνα δεν εγκρίνουν οι εκπρόσωποι των πιστωτών μας, διέρρευσε στην αγορά. Oταν όμως έγινε το ευρωπαϊκό stress test, το υπουργείο δεσμεύθηκε να βάλει πίσω τα λεφτά που λείπουν στην Αγροτική Τράπεζα. Ο Θόδωρος Πανταλάκης, διοικητής της εν λόγω τράπεζας, είχε κάθε λόγο να είναι χαρούμενος. Aνθρωπος εκ φύσεως συγκρατημένος, ήταν λογικό να έχει ερωτήματα για τους λόγους της καθυστέρησης, που είχε ήδη καταγραφεί στην κατασκευή του κρατικού τραπεζικού πυλώνα. Oταν, μάλιστα, τα «παπαγαλάκια» είχαν σπεύσει να «εξηγήσουν» πώς η αποκατάσταση της αλήθειας στα βιβλία της συγκεκριμένης τράπεζας δημιούργησε προβλήματα.

Iσως να ηχεί παράδοξο, αλλά οι ελεγκτές των πιστωτών μας είχαν με μεγάλη ευκολία κατανοήσει ότι το «σχέδιο Παντελάκη» μπορεί να προχωρήσει, αφού δεν επιβαρύνει το κράτος. Aλλωστε, το σχέδιο αυτό είχε αναπτύξει ο κ. Πανταλάκης στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής. Τι δεν έχει η Αγροτική; Εποπτικά κεφάλαια. Ποιος έχει περισσότερα από όσα χρησιμοποιεί; Το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, ένας οργανισμός που ξέμεινε στο παρελθόν και έχει την ευκαιρία να φανεί χρήσιμος σήμερα, που το κράτος έχει τόσες δυσκολίες. Ποιος διαθέτει δίκτυο καταστημάτων στην πόλη; Η Τράπεζα Αττικής, η οποία, πάντως, διαθέτει αβέβαιο μέλλον. Η συγχώνευση του παραπάνω σχήματος με το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, μια σχεδόν τράπεζα, δημιουργεί ένα πόλο ισχυρό και υγιή, που μπορεί να σταθεί δίπλα στον πόλο των ιδιωτικών τραπεζών, που θα φτιάξει τις 2,5 μεγάλες μονάδες. Τελικά, η ιδέα ενός κρατικού τραπεζικού ομίλου είναι σημαντική επειδή ακριβώς μπορεί να επηρεάσει καθοριστικά ολόκληρο τον κλάδο. Βεβαίως, θα μου πείτε, σε ποιον ανήκουν και οι υπόλοιπες τράπεζες; Είναι αλήθεια, αν το μετρήσουμε σωστά, ότι «ανήκουν» σε αυτούς που έβαλαν χρήματα της σωτηρίας τους. Εμάς όλους, δηλαδή!

  • Tου Mπαμπη Παπαδημητριου, Η Καθημερινή, Σάββατο, 2 Oκτωβρίου 2010
Advertisements
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Η θλιμμένη οικονομία

Posted on Δεκέμβριος 12, 2008. Filed under: Οικονομία, Πολιτική, Τράπεζες | Ετικέτες: |

Ζώης Τσώλης | ΤΟ ΒΗΜΑ, Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου 2008

Η φρίκη που έζησε η ελληνική κοινωνία από το περασμένο σαββατόβραδο οδηγεί με βίαιο τρόπο τον τόπο και την οικονομία σε μια άλλη εποχή. Μια εποχή θλίψης, αβεβαιότητας και απαισιοδοξίας για το αύριο μιας χώρας που μόλις πριν από λίγα χρόνια κέρδισε το στοίχημα της ένταξής της στην πρώτη ταχύτητα της ενωμένης Ευρώπης, διοργάνωσε τους Ολυμπιακούς Αγώνες και ενσωμάτωσε στον οικονομικό ιστό περισσότερο από ένα εκατομμύριο μετανάστες.

Θα μπορούσε να μιλήσει κανείς για ένα μικρό θαύμα που γκρεμίστηκε σε τέσσερα χρόνια μαζί με το όραμα για ένα σύγχρονο κράτος, το κράτος δικαίου που θα δίνει ίσες ευκαιρίες σε όλους και προπαντός στους νέους, στις επόμενες γενιές…

Αντί της προσπάθειας να πλησιάσει η πραγματικότητα της καθημερινής μας ζωής το όραμα, το σίριαλ των σκανδάλων και η αδυναμία των κυβερνώντων όχι να αντιμετωπίσουν αλλά να αντιληφθούν την «καταιγίδα» της οικονομικής κρίσης που πλήττει ολόκληρη την κοινωνία δημιούργησαν το υπόβαθρο της έκρηξης βίας που ζήσαμε…

Αυτό που καταστράφηκε δεν είναι ούτε οι προθήκες των τραπεζών ούτε οι βιτρίνες των καταστημάτων ούτε τα κτίρια ούτε τα αυτοκίνηταάλλωστε όλα είναι ασφαλισμένα-, αυτό που καταστράφηκε είναι η εμπιστοσύνη των πολιτών και του επιχειρηματικού κόσμου στην ευνομούμενη πολιτεία.

Ποιος κυβερνητικός παράγοντας μπορεί υπό τις παρούσες συνθήκες να πείσει τους ξένους επιχειρηματικούς ομίλους να επενδύσουν στην Ελλάδα, ποια πρεσβεία θα συμβουλεύσει τους επιχειρηματίες της χώρας της να «ψηφίσουν» με τα ευρώ ή τα δολάριά τους την ανάπτυξη στη δική μας χώρα όταν και αυτοί ζουν τη φρίκη των τελευταίων ημερών;

Οι ξένοι οικονομικοί αναλυτές μιλούν ήδη για τα «αυξημένα ρίσκα» στη χώρα μας, οι τουριστικοί πράκτορες προβληματίζονται, οι ξενοδόχοι μετρούν τις ακυρώσεις ταξιδιών προς την Αθήνα και οι έλληνες επιχειρηματίες ανησυχούν, ανησυχούν περισσότερο από κάθε άλλη φορά για τις επιπτώσεις.

Αυτή είναι η δική μας κρίση… Αυτήν καλούνται να αντιμετωπίσουν οι πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις του τόπου, μαζί και οι νέοι εν μέσω της ανασφάλειας όλων των Ελλήνων για το αύριο, για την εργασία τους, για το μέλλον των παιδιών μας.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Μεγάλα δράματα, μικρές ειδήσεις

Posted on Οκτώβριος 31, 2008. Filed under: Τράπεζες | Ετικέτες: , , |

ANTIΛOΓOI

Tης Tασούλας Καραϊσκάκη, Η Καθημερινή, Παρασκευή, 31 Oκτωβρίου 2008

Χιλιάδες ακίνητα χάνονται για μικροποσά. Μπορεί η Marfin, σε μια κίνηση μεγαλοψυχίας κι ενώ το συγκεκριμένο συμβάν είχε λάβει δημοσιότητα, να χάρισε το χρέος των 1.850 ευρώ και να σώθηκε το δυαράκι του συνταξιούχου στα Πατήσια, ωστόσο πολλές αντίστοιχες περιπτώσεις παραμένουν στην αφάνεια, όπως εκείνη 48χρονης καρκινοπαθούς που έχασε το σπίτι της για 740 ευρώ (το τελευταίο υπόλοιπο από οφειλές 9.000 ευρώ για καταναλωτικό δάνειο 3.000 ευρώ).

O νέος νόμος για την προστασία των δανειοληπτών (να μην κατάσχονται ακίνητα για οφειλές μικρότερες των 20.000 ευρώ) είναι απίθανο να λειτουργήσει, όπως δεν λειτούργησε η προηγούμενη νομοθετική παρέμβαση για τη μη διενέργεια πλειστηριασμών όταν οι οφειλές δεν ξεπερνούν τα 10.000 ευρώ. Κι αυτό διότι και ο παλιός και ο νέος νόμος περιέχουν διάταξη, με βάση την οποία, προκειμένου να μην εκτελεστεί η κατάσχεση, πρέπει να ασκηθεί «ανακοπή κατά του τίτλου εκτέλεσης εντός προθεσμίας 15 ημερών από την επίδοση της επιταγής προς εκτέλεση». Οι περισσότεροι οφειλέτες δεν προχωρούν στην ανακοπή είτε γιατί δεν προλαβαίνουν, είτε γιατί δεν το γνωρίζουν, είτε γιατί δεν διαθέτουν τα δικηγορικά και δικαστικά έξοδα για την ανακοπή, που ξεπερνούν τα 1.000 ευρώ. Οταν κάποιος κινδυνεύει να χάσει το σπίτι του για 1.850 ή 749 ευρώ είναι μάλλον απίθανο να μπορέσει να βρει εντός 15 ημερών τα 1.000 ευρώ που απαιτούνται για ν’ ανακόψει τη διαδικασία κατάσχεσης.

Μέσα στον περασμένο χρόνο εκδόθηκαν από τα Ειρηνοδικεία, στα οποία προσφεύγουν οι τράπεζες για χρέη από καταναλωτικά δάνεια και κάρτες μέχρι 12.000 ευρώ, και από τα Πρωτοδικεία που εκδικάζουν προσφυγές τραπεζών για οφειλές άνω των 12.000 ευρώ (κυρίως στεγαστικά δάνεια), περί τις 50.000 διαταγές πληρωμής. Ένα 30% αυτών καταλήγει σε πλειστηριασμούς. Προηγείται η κατάσχεση (που αφαιρεί από τον δανειολήπτη το δικαίωμα να πουλήσει το ακίνητό του και να ξοφλήσει το χρέος). Πέρυσι, σε όλη τη χώρα, οι κατασχέσεις και οι πλειστηριασμοί άγγιξαν τις 17.000. Από αυτούς, για ποσά μικρότερα των 12.000 ευρώ, 8.444 έγιναν στην Αθήνα, 2.250 στον Πειραιά και 2.500 στη Θεσσαλονίκη.

Η ανάγκη των νοικοκυριών να «ξεφουσκώσουν» τις δόσεις για δάνεια και κάρτες, ρισκάροντας μια κατάσχεση, αποτυπώνεται στη θεαματική αύξηση των προσημειώσεων ακινήτων (τα καταναλωτικά δάνεια με προσημείωση ακινήτου χορηγούνται με επιτόκια μειωμένα έως και 50% σε σχέση με τα συμβατικά δάνεια, όμως σε περίπτωση μη αποπληρωμής η τράπεζα κατάσχει το ακίνητο). Το συνολικό ύψος των προσημειωμένων δανείων αγγίζει τα 130 δισ. ευρώ, περίπου όσο το μισό ΑΕΠ. Το 70% αυτού του ποσού αφορά νοικοκυριά. Πολλοί, προκειμένου να τα βγάλουν πέρα με τις δόσεις λαμβάνουν τα λεγόμενα «επισκευαστικά» δάνεια… Ένας φαύλος κύκλος δανεισμού που οδηγεί σε προσημειώσεις, κατασχέσεις και πλειστηριασμούς.

Διότι δεν είναι μόνο το Χ ποσό που μπορεί να χρωστάει κάποιος στις τράπεζες. Κάθε φορά που η τράπεζα κινεί διαδικασία πλειστηριασμού χρεώνει δικαστικά έξοδα 1.400 ευρώ, ενώ πάνω στο αρχικό κεφάλαιο τρέχουν οι τόκοι. Ο οφειλέτης μπορεί να καταβάλει ένα ποσό, συν τα δικαστικά έξοδα, για να σταματήσει τη διαδικασία, όμως αν στη συνέχεια καθυστερήσει να αποπληρώσει το υπόλοιπο χρέος, κινείται νέα διαδικασία πλειστηριασμού με νέες χρεώσεις, ενώ οι τόκοι τρέχουν…

Καμία νύξη για τοκογλυφική πρακτική των τραπεζών. Είμαστε άσπιλοι και αμόλυντοι στο μέτρο που δεν διαλαλούμε τη ρυπαρότητά μας. Ούτε ακούγεται η κατηγορική φωνή όσων σέρνουν την ερημιά τους ανάμεσά μας. Αλλωστε, σε ένα βαθμό δυστυχίας, κάθε παρρησία είναι απρεπής.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...