Τσιχλιάς Σωκράτης

Η χώρα θα κλείσει

Posted on Οκτώβριος 2, 2010. Filed under: Οικονομική κρίση, Τσιχλιάς Σωκράτης |

Φαίνεται ότι η μοίρα της πατρίδας μας είναι να βολοδέρνει παραδομένη στην επικράτεια του παράλογου και του παράδοξου. Φαίνεται ότι η αυταπάτη, οι ψευδαισθήσεις, οι σκοτεινές προθέσεις και η αδιαφάνεια θα κατισχύουν για χρόνια ακόμα της κοινής λογικής και μιας φωτεινής δημοκρατίας. Επιχειρώ να ερμηνεύσω δυο τρία συμβάντα των ημερών, διαφορετικές όψεις της ίδιας κακοδαιμονίας. Ο τραυματισμός από πυροβολισμούς δύο πολιτών μέρα μεσημέρι, στην οδό Σοφοκλέους, μου θύμισε τον Μ. Χρυσοχοΐδη. Ενα σούπερ υπουργό που, κατά δήλωσή του, κατανίκησε δις τους τρομοκράτες, ο οποίος αφού βομβαρδίστηκε μέσα στο ίδιο του το υπουργείο από τους κατανικηθέντες, εγκατέλειψε την Αθήνα, παραδομένη στο κοινό έγκλημα, με το οποίο δεν πρόλαβε να ασχοληθεί επαρκώς.

Αρχισε, βεβαίως, αλλού τα θαύματα. Οι οπαδοί του δημοσιογράφοι διαδίδουν ήδη, από προχθές, ότι χρειάστηκε μόλις λίγα λεπτά με τους επικεφαλής φορτηγατζήδες για να λύσει μια απεργία που δεν μπορούσε ολόκληρη η κυβέρνηση. Δεν αμφισβητώ τις ικανότητές του, αλλά την επικοινωνιακή διαχείριση των όποιων επιτευγμάτων που καταντάει να αποκρύπτει την αλήθεια. Επιχειρεί αποθέωση και αυτοϋπονομεύεται. Παραλογισμός και αυταπάτη… Διάβασα έκπληκτος ότι ο κ. Παπακωνσταντίνου περιλαμβάνει στην περαίωσή του και όσους είχαν εκδώσει πλαστά τιμολόγια. Χαρακτηρίστε εσείς: Παράλογο; Παράδοξο; Σκοτεινό; Οποια αγαθή σκοπιμότητα κι αν δεχτείς, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: οι κλεπτοκράτες και οι φοροφυγάδες δικαιώνονται πανηγυρικά και τα διαχρονικά υποζύγια βογγάνε. Το τρίτο περιστατικό αφορά τους δημοσιογράφους. Αντιγράφω από την ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ μετά την αναστολή της απεργίας στις εφημερίδες ΒΗΜΑ, ΝΕΑ, ΕΘΝΟΣ και Ημερησία. «Το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ δηλώνει ότι ο αγώνας ενάντια στις απολύσεις θα συνεχιστεί». Δηλαδή, η Ενωση Συντακτών απειλεί με απεργίες εταιρείες που χρωστούν εκατοντάδες εκατομμύρια και ζημιώνουν 10 με 20 εκατ. ετησίως. Απειλεί με απεργίες επιχειρήσεις που στην ουσία έχουν χρεοκοπήσει σε έναν κλάδο που καταρρέει. Παράδοξο; Παράλογο; Σκοτεινό; Διαλέξτε. Παίζεται παντού το ίδιο έργο. Αν δεν κατέβει, η χώρα θα κλείσει.

Του Σωκρατη Tσιχλια, Η Καθημερινή, Σάββατο, 2 Oκτωβρίου 2010

Advertisements
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Η ατραξιόν του αίματος

Posted on Μαΐου 8, 2010. Filed under: Τσιχλιάς Σωκράτης |

  • Tου Σωκρατη Τσιχλια, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Σάββατο, 8 Mαϊου 2010

Να λοιπόν που συναντήθηκαν με τη μοίρα. Οι εραστές της καταστροφής, οι τελετάρχες της τυφλής άλογης βίας, πρωταγωνιστές, με την ενοχή του συστήματος, 30 χρόνια τώρα, μιας επαναλαμβανόμενης φρικωδίας, έχυσαν προχθές αίμα αθώων. Η φονική τους επίθεση με βαριοπούλες, μολότοφ και μπιτόνια βενζίνης άφησε πίσω της τρεις νεκρούς. Από τύχη η Ελλάδα δεν θρήνησε περισσότερους. Από τύχη τόσα χρόνια δε χάθηκαν άλλοι. Τα υποτιθέμενα θύματα ενός άδικου κόσμου έγιναν αξιοθρήνητοι θύτες. Οι υποτιθέμενοι εξεγερμένοι, εξουσιαστές· είχαν στα χέρια τους ζωές και τις πήραν. Με τον χειρότερο τρόπο νιώσαμε προχθές, ακόμη μία φορά, τι σημαίνουν για αυτήν την έστω κολοβή δημοκρατία μας οι πρακτικές της βίας και της καταστροφής, από όποιους κι αν ασκούνται. Η πύλη του αίματος δεν θέλει αντικλείδια για να τη διαβείς, είναι ανοιχτή σε όλους.

Ακόμη μία φορά, αυτή τη θλιβερή ημέρα του Μαΐου, η αστυνομία ήταν απούσα. Αφησε ανενόχλητους τους ελάχιστους δράστες και κατόπιν εορτής εξαπέλυσε πρωτοφανή καταδίωξη, κατά δικαίων και αδίκων, ως συνήθως.

Η μεγαλειώδης συγκέντρωση πολιτών που προηγήθηκε του φονικού, μια συγκέντρωση-κόλαφος για τα κόμματα εξουσίας που έφτασαν τη χώρα στη χρεοκοπία, εξαφανίστηκε από τις οθόνες των τηλεοράσεων, επίσης ως συνήθως. Αλλες φορές αρκούσαν υλικές καταστροφές, πυρκαγιές σε περιουσίες και επιχειρήσεις, αυτή τη φορά θυσιάστηκαν τρεις άνθρωποι.

Δεν ελπίζω ότι η λύτρωση θα έρθει από τις τύψεις. Οι άνθρωποι της βίας, όταν ξυλοκοπούν, πυροβολούν, βάζουν φωτιά, φλερτάρουν με τον θάνατο τον δικό τους και των άλλων. Εκλογικεύουν το παράλογο, ταξινομούν το χάος. Οι τύψεις θέλουν αισθήματα, έστω καταχωνιασμένα. Ελπίζω όμως ότι πήραν ένα μάθημα σκληρό όσοι συμπολίτες στο όνομα της δικαιοσύνης δικαιολογούν ερμηνεύοντας, ανέχονται ή συγχωρούν τους πρωταγωνιστές αυτής της «φρικαλέας ατραξιόν». Οσοι ορκιζόμαστε στον άνθρωπο οφείλουμε μέχρι τελικής πτώσεως να υπερασπιζόμαστε την ανθρώπινη ζωή. Ακόμη κι όταν είναι η ζωή των διωκτών μας.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...