28 Οκτωβρίου 1940

Η προϋπόθεση για να γίνει η αναμέτρηση επί ίσοις όροις

Posted on Οκτώβριος 28, 2009. Filed under: 28 Οκτωβρίου 1940, Μητροπολίτης Ανθιμος, Νέα Δημοκρατία, Παπούλιας Κάρολος |

«Προετοιμάζεται από καιρό». Το είπε ο Δημήτρης Αβραμόπουλος για την Ντόρα Μπακογιάννη, αλλά στοιχηματίζω ότι θα το προσυπέγραφε ευχαρίστως και ο Αντώνης Σαμαράς. Αυτό που υπονοείται από το παράπονο των δύο υποψηφίων είναι ότι εκείνοι δεν είχαν το αντίστοιχο χρονικό διάστημα προετοιμασίας και, ως εκ τούτου, η αναμέτρηση δεν γίνεται επί ίσοις όροις. Επί της ουσίας, ο ισχυρισμός δεν διαφέρει πολύ από εκείνον που διατυπώνει κάθε φορά μετά τις εκλογές ο πρόεδρος της Ενωσης Κεντρώων Βασίλης Λεβέντης: Δεν αποδέχεται την ήττα του επειδή δεν είχε τον ίδιο χρόνο και τα ίδια μέσα προβολής με τη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ…

Παρακινούμενος λοιπόν από την επιθυμία να συμβάλω στη διασφάλιση όρων ισοτιμίας μεταξύ των υποψηφίων, παίρνω το θάρρος να προτείνω το εξής: Να αναβληθεί η εκλογή αρχηγού για ένα χρόνο. Στο διάστημα αυτό, η Ντόρα οφείλει να αποχωρήσει από τη Ν.Δ. και να ιδρύσει το δικό της κόμμα. Αφού το κρατήσει για κάμποσους μήνες, του βάζει λουκέτο και εντάσσεται ξανά στη Ν.Δ. Τότε μόνον η αναμέτρηση με Σαμαρά και Αβραμόπουλο θα είναι επί ίσοις όροις! Διακινδυνεύω την πρόβλεψη ότι οι ανθυποψήφιοι της Ντόρας θα αναγνωρίσουν το δίκαιο της πρότασής μου, ίσως μάλιστα εκδηλώσουν και την προθυμία να συνδράμουν στη δημιουργία του κόμματός της με την τεχνογνωσία που ενδεχομένως διαθέτουν. Ελπίζω η ίδια να έχει τη μεγαλοψυχία να δεχθεί…

  • Πολιτική από άμβωνος

Οχι ότι αγνοούσε παντελώς το πολιτικό κλίμα στη συμπρωτεύουσα, αλλά χθες στην πανηγυρική δοξολογία για την επέτειο της εισόδου των ελληνικών στρατευμάτων στην πόλη, πρέπει να κατάλαβε τι κάνει τον πατριωτισμό στη Θεσσαλονίκη τόσο ξεχωριστό όσο και οι μπουγάτσες της.

Στην είσοδο του ναού τον περίμενε ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης, κρατώντας την εικόνα του τιμωμένου αγίου. Στα βλέμμα του αρχιερέα διάβαζες αμέσως το παροιμιώδες εκείνο «σκύψε ευλογημένε». Αλλά, εδώ που τα λέμε, η επιδεικτική προσκύνηση της εικόνας δεν αποτελεί πλέον δοκιμασία για τον Γιώργο: Εκατοντάδες ιερές εικόνες ανά την επικράτεια προσκύνησε και φίλησε τα τελευταία χρόνια, ώσπου να γίνει πρωθυπουργός…

Η δοξολογία, μετά την άφιξη του Προέδρου της Δημοκρατίας ξεκίνησε με το (καθιερωμένο στη Θεσσαλονίκη) πολιτικό λογύδριο του μητροπολίτη Ανθιμου. Ξεκίνησε επισημαίνοντας την αγάπη των Θεσσαλονικέων για τον πολιούχο άγιο και ιδίως των «καλών Ελλήνων Χριστιανών», οι οποίοι, κατά τον σεβασμιότατο, «ακόμη τον βλέπουν καβαλάρη να περνά στις γειτονιές της πόλης». (Στο σημείο αυτό, διερωτήθηκα ειλικρινώς μήπως αυτό που βλέπουν οι καλοί Ελληνες χριστιανοί είναι, στην πραγματικότητα, ο Π. Ψωμιάδης ντυμένος Ζορό και καβάλα στο μουλάρι. Πάντως, η αναφορά του σεβασμιοτάτου περιέχει μια καλή ιδέα για τη μεταμφίεση του νομάρχη στις επόμενες Απόκριες: Γιατί όχι Αγιος Δημήτριος;)

Επειτα πέρασε κατευθείαν στο ψητό. Διετράνωσε την ελληνικότητα της Μακεδονίας μας (λες και τίθεται υπό αμφισβήτηση…), καταχειροκροτούμενος από το εκκλησίασμα, το οποίο εν προκειμένω θα ήταν σωστότερο να το πούμε «κοινό», καθώς εξ όσων γνωρίζω στις εκκλησίες δεν συνηθίζονται χειροκροτήματα. Διαμαρτυρήθηκε για την κατάργηση του «ακριτικού υπουργείου Μακεδονίας – Θράκης» (και πάλι χειροκροτούμενος), τονίζοντας και το παράπονο «της ελληνοπούλας Θράκης που μας απέμεινε». Επειτα συνέστησε στον πρωθυπουργό να μην πολυσκοτίζεται με τη χρεοκοπία της οικονομίας: «Καλά τα δημόσια οικονομικά, αλλά η ουσία της ζωής είναι πνευματική», είπε και τον συμβούλευσε να προτάξει τα «εθνικά θέματα». (Ευτυχώς σταμάτησε προτού εισηγηθεί την υποκατάσταση της πολιτικής από τη θρησκεία…) Κατέληξε, δε, ευχόμενος «χρόνια πολλά, ελληνικά, ορθόδοξα και μακεδονίτικα», προσθέτοντας επιπλέον, με τον δείκτη προτεταμένο στους πολιτικούς, τη φιλική προσταγή: «Και να ψάλλετε!». Οπως έχετε ήδη υποθέσει και στο σημείο αυτό ο σεβασμιότατος χειροκροτήθηκε. Ακολούθησε η σύντομη δοξολογία, η οποία έληξε (πρωτοφανώς, κατά την αντίληψη εμού, ο οποίος δεν είμαι εξοικειωμένος με τα εκκλησιαστικά) με τον εθνικό ύμνο σε πρωτότυπη εκκλησιαστική εκτέλεση από βυζαντινή χορωδία. Η κάμερα της ΕΤ-3 έκανε ζουμ στο πρόσωπο του Γιώργου, ώστε οι πάντες να μπορούν να απολαύσουν το θέαμα των πρωθυπουργικών χειλέων να ψελλίζουν τον εθνικό ύμνο. Εύχομαι και του χρόνου!..

  • Το νόημα της επετείου

Από τις ουκ ολίγες εθνικές επετείους στο ημερολόγιό μας, η 28η Οκτωβρίου είναι εκείνη που φανερώνει καλύτερα τη νεοελληνική ιδιαιτερότητα. Τι γιορτάζουμε αύριο; Την απώθηση της εισβολής των Ιταλών το 1940. Κατά συνέπεια, δηλαδή, γιορτάζουμε την είσοδο της χώρας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και, συγχρόνως, στην τραγικότερη δεκαετία της ιστορίας μας τον εικοστό αιώνα, το κόστος της οποίας ακόμη πληρώνουμε. Ενώ, κατά κανόνα, στις περισσότερες χώρες γιορτάζουν είτε το τέλος του πολέμου είτε την απελευθέρωσή τους από τις δυνάμεις του Αξονα, εμείς επιλέγουμε να γιορτάζουμε την έναρξη της εμπλοκής μας στον πόλεμο, επειδή σημαδεύτηκε από μία αναπάντεχη ελληνική νίκη. Αλλωστε, ο Ιωάννης Μεταξάς, στη συνάντηση του με τον Ιταλό πρεσβευτή ποτέ δεν εξεστόμισε το θρυλικό «όχι». Ως άνθρωπος που καταλάβαινε άριστα τις διεθνείς σχέσεις και είχε επίγνωση των γενικότερων επιπτώσεων που θα είχε η ιταλική εισβολή στην πορεία της χώρας, αρκέστηκε να πει στα γαλλικά: «Alors, c’ est la guerre». Ωστε λοιπόν, ο πόλεμος…

  • Tου Στεφανου Κασιματη, Η καθημερινή, 27/10/2009
Advertisements
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...