Stage

Τα θύματα των stage

Posted on Νοέμβριος 7, 2009. Filed under: Παντελάκης Γιάννης, Stage |

  • Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΝΤΕΛΑΚΗ,
  • Ελευθεροτυπία, Σάββατο 7 Νοεμβρίου 2009

Stage. Φορτισμένη λέξη, όσο καμιά άλλη στις ημέρες μας. Στις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης συμβολίζει κάποια νέα παιδιά που αποκτούν εργασιακή εμπειρία. Για συγκεκριμένο χρόνο, με συγκεκριμένο στόχο.

Στη δική μας χώρα, όπως συμβαίνει πάντα, έχει αποκτήσει ένα ξεχωριστό νόημα. Νέα παιδιά, τα οποία πολιτικάντηδες της εξουσίας έστελναν σε υπηρεσίες του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα προκειμένου ν’ απαλλαγούν από τα επιτακτικά αιτήματα για δουλειά. Αυτό που η Πολιτεία οφείλει, να παρέχει δυνατότητες αξιοπρεπούς εργασίας για όλους, οι υπουργοί, οι βουλευτές και κάθε είδους παρατρεχάμενοί τους το ερμήνευσαν με μια θέση stage. Θέση κακοπληρωμένη, θέση ανασφάλιστη, συνθήκες απασχόλησης μεσαιωνικού τύπου. Με το πέρασμα των χρόνων δημιούργησαν στρατιές απασχολούμενων σε τέτοια προγράμματα αντικαθιστώντας πραγματικές θέσεις εργασίας με κανονικές αμοιβές, με ασφάλιση, με προστασία. Οι εργοδότες -Δημόσιο και ιδιωτικός φορέας- βολεύτηκαν. Οι απασχολούμενοι στα stage καλύπτουν πάγιες ανάγκες, τα τεράστια κενά προσωπικού καλύπτονται, και όλοι -με εξαίρεση τα ίδια τα θύματα αυτής της ιστορίας, τους απασχολούμενους στα προγράμματα- έχουν βολευτεί. Η νέα κυβέρνηση υποσχέθηκε κατάργηση των προγραμμάτων και το έκανε. Μια κατάργηση, όμως, που ισοδυναμεί με χιλιάδες απώλειες θέσεων εργασίας, έστω αυτής της μορφής. Το πολιτικό σύστημα υποκριτικά διατείνεται πως ενδιαφέρεται γι’ αυτούς. Οι σημερινοί κυβερνώντες, χωρίς έτοιμο σχέδιο υποκατάστασης των χαμένων θέσεων. Οι χθεσινοί κυβερνώντες, αντί να κρύβονται, με περίσσιο θράσος δηλώνουν συμπαράσταση στους απολυμένους. Οι υποψήφιοι αρχηγοί της Ν.Δ. διαγκωνίζονται ποιος θα υποστηρίξει περισσότερο αυτά τα παιδιά. Τα χρησιμοποιούν στη μάχη διαδοχής. Με τον ίδιο επαίσχυντο τρόπο που τα χρησιμοποιούσαν ως υπουργοί. Η ιστορία των stage αντικατοπτρίζει την Ελλάδα του 2009…

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Και μετά την κατάργηση των stages στο Δημόσιο, τι;

Posted on Οκτώβριος 31, 2009. Filed under: Stage |

Η απόφαση της κυβέρνησης να μην ανανεώσει τις συμβάσεις όσων εργάζονται στον στενό και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα μέσω των προγραμμάτων Stage είναι σωστή, επειδή βάζει τέλος σε μια άθλια πρακτική εκμετάλλευσης της αγωνίας νέων ανθρώπων να βρουν μια αξιοπρεπή και ασφαλή θέση απασχόλησης. Αυτή η αγωνία βρίσκεται πίσω από την απόφασή τους να δεχθούν να εργάζονται για χρόνια με αποδοχές 400 ευρώ τον μήνα και ανασφάλιστοι.

Η απόφαση χαρακτηρίσθηκε επίσης από πολλούς τολμηρή και δύσκολη, επειδή η κυβέρνηση αγνόησε το πολιτικό κόστος και δεν ακολούθησε την πεπατημένη, δεν αναζήτησε δηλαδή έναν τρόπο να τους μονιμοποιήσει (π. χ. μέσω μοριοδότησης).

Ωστόσο, τα πραγματικά δύσκολα και τολμηρά για την κυβέρνηση είναι μπροστά. Κατ’ αρχάς θα πρέπει να μην ενδώσει στον πειρασμό να βρει άλλους τρόπους παράκαμψης των διαφανών και αξιοκρατικών κανόνων πρόσληψης δημοσίων υπαλλήλων, που σήμερα επαγγέλλεται. Ας θυμηθούμε ότι η Νέα Δημοκρατία, ως κυβέρνηση, με το προεδρικό διάταγμα Παυλόπουλου έκλεισε -υποτίθεται- το παράθυρο των ρουσφετολογικών προσλήψεων μέσω των συμβάσεων έργου στις οποίες είχε επιδοθεί με ζέση το ΠΑΣΟΚ και άνοιξε αμέσως ένα άλλο, αυτό των προγραμμάτων stage.

Επιπλέον, η νέα κυβέρνηση και ο υπουργός Εσωτερικών κ. Γ. Ραγκούσης θα πρέπει να εξασφαλίσουν ότι οι υπηρεσίες του στενού και του ευρύτερου δημόσιου τομέα θα εξακολουθήσουν να λειτουργούν και χωρίς τους stagiaires. Οι άνθρωποι αυτοί μπορεί να προσλήφθηκαν με τον τρόπο που προσλήφθηκαν, αλλά στην πλειονότητά τους προσέφεραν πραγματικό έργο, συχνά για αρκετά χρόνια και με αρμοδιότητες που δεν επιτρεπόταν να έχουν. Είτε γιατί κάλυπταν πραγματικές ελλείψεις μόνιμου προσωπικού στους φορείς που απασχολούνταν είτε γιατί οι μόνιμοι υπάλληλοι παρέδωσαν στους τύποις μαθητευομένους τις αρμοδιότητές τους και περίμεναν, διακριτικοί και ανενόχλητοι, τη συνταξιοδότησή τους. Ο κ. Ραγκούσης και οι συνάδελφοί του θα πρέπει να καταγράψουν τις πραγματικές ανάγκες των υπηρεσιών, να διαπιστώσουν ποια κενά δημιουργεί η κατάργηση των stage και ποια μπορούν να καλυφθούν από τους υφιστάμενους μόνιμους υπαλλήλους, που είτε είναι αποσπασμένοι σε άλλες υπηρεσίες είτε είναι απλώς αργόσχολοι. Και αφού τους εντοπίσουν, θα πρέπει να τους πείσουν να δουλέψουν και πάλι.

Τέλος, προφανώς δυσκολότερο όλων είναι να δημιουργήσει θέσεις απασχόλησης τόσο για τους πρώην stagiaires όσο και για τους υπόλοιπους, τη συντριπτική πλειονότητα των νέων ανέργων που δεν είχαν -ελλείψει των κατάλληλων γνωριμιών- ούτε καν την προσδοκία της μονιμοποίησης στο Δημόσιο. Η ελληνική οικονομία δεν δημιουργούσε πολλές θέσεις εργασίας ακόμη και όταν αναπτυσσόταν με πολύ υψηλούς ρυθμούς. Επιπλέον, η πλειονότητα των νέων θέσεων απασχόλησης ήταν χαμηλής εξειδίκευσης και ακόμη χαμηλότερων αποδοχών. Η ανεργία ακόμη και όταν υποχωρούσε -τουλάχιστον στα χαρτιά- εξακολουθούσε να αντανακλά τις διαρθρωτικές αδυναμίες της ελληνικής οικονομίας. Ενας στους τέσσερις νέους ήταν και εξακολουθεί να είναι άνεργος. Η απασχόληση στις γυναίκες ήταν και παραμένει από τις χαμηλότερες στις χώρες του ΟΟΣΑ.

Η απόφαση της κυβέρνησης να μην ανανεώσει τις συμβάσεις stage στο Δημόσιο είναι σωστή, αλλά δεν είναι ούτε τολμηρή ούτε δύσκολη. Το δύσκολο είναι να εφαρμόσει πολιτικές που θα δημιουργήσουν θέσεις απασχόλησης οι οποίες να προσφέρουν στοιχειώδη ασφάλεια και αξιοπρεπές εισόδημα στους σημερινούς ανέργους. Είτε κάποια στιγμή της ζωής τους βρέθηκαν στον προθάλαμο του Δημοσίου είτε όχι.

  • Tου Βασιλη Zηρα, Η Καθημερινή, 30/10/2009
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Ας βρουν μια κάποια λύση

Posted on Οκτώβριος 28, 2009. Filed under: Καρκαγιάννης Aντώνης, Stage |

Μας λέει τώρα η κυβέρνηση ότι τα stage ήταν ένα είδος ρουσφετολογικής «απατεωνιάς», επί το ευγενικότερον «πελατειακών σχέσεων» του τότε κυβερνώντος κόμματος, δήθεν για την καταπολέμηση της ανεργίας. Πράγματι, σε μεγάλο βαθμό, αυτόν το χαρακτήρα είχαν και κατάφεραν να υπηρετήσουν το τερπνόν μετά του ωφελίμου: και το ποσοστό της επίσημης ανεργίας να το μειώσουν (μεγάλο επικοινωνιακό επίτευγμα), αλλά και ψήφους στον ενδιαφερθέντα «ευεργέτη», υπουργό, βουλευτή, πολιτευτή ή κομματικό παρατρεχάμενο να εξασφαλίσουν.

Η κυβέρνηση αποφάσισε να τα καταργήσει ή να αποκαταστήσει την αρχική τους μορφή και προορισμό. Τα stage πραγματικά θεσπίστηκαν σαν όργανο για τον περιορισμό της ανεργίας, ακριβέστερα σαν μέσο για την επανασύνδεση του ανέργου με την αγορά εργασίας. Στην ουσία, ήταν προγράμματα μαθητείας και επαγγελματικής πείρας ή έστω απλής επαφής με το χώρο εργασίας, στάδιο πάντοτε σημαντικό και κρίσιμο, ιδιαίτερα για τους νέους. Αν πράγματι αυτός ήταν ο χαρακτήρας και ο προορισμός των stage, τότε απευθύνονταν κυρίως στον ιδιωτικό τομέα, θέσπιζαν σημαντικά κίνητρα και θα μπορούσαν να θεσπιστούν σημαντικότερα. Ο ιδιωτικός τομέας προσφέρει ποικίλη μαθητεία και πλούτο ευκαιριών, όπου ο άνεργος θα μπορούσε να δοκιμάσει τις ικανότητές του, την ευχέρεια προσαρμογής, αλλά και τις επιλογές του. Διαφορετικά η αναζήτηση εργασίας είναι μια τυφλή και αγωνιώδης περιπέτεια σε εργασιακή έρημο. Και να αποδειχθούν σαν πραγματικό εργαλείο για την αναζωογόνηση της αγοράς εργασίας. Υπάρχουν βέβαια και οι γνωστοί «πάτρωνες (εξ επαγγέλματος) της εργατικής τάξης», που διεκδικούν μόνιμες και σταθερές θέσεις στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα. Γνωρίζουν πολύ καλά ότι τέτοιες θέσεις δεν υπάρχουν και δεν είναι δυνατόν να υπάρξουν. Σέβομαι τους λόγους που νομίζουν ότι έχουν να κινούνται και να σκέφτονται ερήμην των πραγματικών προβλημάτων.

Τα stage άλλαξαν χαρακτήρα και, από επαφή του ανέργου με τη δαιδαλώδη αγορά εργασίας, μεταβλήθηκαν σε ρουσφετολογικό παράθυρο για την είσοδο «ημετέρων» στον στενότερο και ευρύτερο δημόσιο τομέα, ο οποίος παρουσιάζει το αντιφατικό φαινόμενο να έχει πληθώρα υπαλλήλων που περισσεύουν (δηλαδή «πάγιων, μόνιμων και σταθερών θέσεων») και μεγάλες ελλείψεις από υπαλλήλους με επαγγελματικό φιλότιμο, με γνώση και πείρα. Τα stage δεν έχουν να προσφέρουν τίποτα για τη λύση αυτού του βασικού προβλήματος. Αντιθέτως, το οξύνουν. Καλά κάνει, λοιπόν, η κυβέρνηση που τα καταργεί.

Δεν δικαιούται μόνο να εκπλήσσεται και, προπαντός, να μην έχει έτοιμο σχέδιο λύσης να μας προτείνει. Το ίδιο το ΠΑΣΟΚ στην προηγούμενη κυβερνητική του θητεία εφάρμοσε σε ευρεία κλίμακα τα ίδια ρουσφετολογικά κόλπα και δεν θα ήταν διόλου κακό για το νέο ήθος που φιλοδοξεί να κατακτήσει αν το ομολογούσε.

Και το πιο σημαντικό. Δεν μπορεί να αγνοήσει τις δεκάδες χιλιάδες ανέργων που είχαν πιστέψει ότι επιτέλους, με τη μεσολάβηση του υπουργού, του βουλευτή ή του πολιτευτή, βρήκαν το μονοπάτι που οδηγεί σε κάποιον χώρο εργασίας, πραγματικής ή συχνά πλασματικής, και με αυτό ως δεδομένο άρχισαν να οργανώνουν τη ζωή τους ή να κάνουν και όνειρα. Σε τίποτα δεν έφταιξαν και σε τίποτα δεν φέρουν την ευθύνη, για την άθλια πρακτική του ρουσφετιού που επί δεκαετίες είναι η κυρίαρχη πρακτική λειτουργία του δημόσιου βίου και των σχέσεων κράτους, πολιτικής και κοινωνίας.

Ανακύπτουν σοβαρά πρακτικά προβλήματα και προβλήματα ισονομίας. Παντοδύναμη κυβέρνηση είναι, ας βρουν μια λύση, συγκεκριμένα δίκαιη και κυρίως αποδεκτή από την κοινωνία. Η οποία δεν φαίνεται να είναι τόσο αδιάφορη όσο νομίζουμε. Εχει ενστικτώδες αίσθημα δικαίου και το απέδειξε στις τελευταίες εκλογές…

  • Tου Aντωνη Kαρκαγιαννη, Η Καθημερινή, 27/10/2009
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...