Ελευθερίες εκ του ασφαλούς

Posted on Απρίλιος 10, 2009. Filed under: Νέα Δημοκρατία, Παυλίδης Αρ., Πολιτική, Πολιτική ευθύνη | Ετικέτες: , |

Ποιος νόμος είναι «καλός». Αυτός που εφαρμόζεται. Χωρίς δυσκολίες, χωρίς περιττές προστριβές, με την ελάχιστη προβλεπόμενη αμφιβολία, κατ’ οικονομίαν υπερβολικής καταστολής. Γι’ αυτόν το νόμο, κανείς δεν εξέφρασε ειλικρινή λόγο στη Βουλή. Ούτε όταν συζήτησαν για τη «δίκη–καταδίκη–αποφυγή» Παυλίδη ούτε, την επόμενη μέρα, για τη διαρκώς αυξανόμενη «εγκληματικότητα» και, το αντίδοτό της, τη «δημόσια» ασφάλεια. Πιστεύω ακράδαντα ότι η ασφάλεια είναι το πρώτο αγαθό που επιθυμεί ο άνθρωπος στον επώδυνο καθημερινό αγώνα του. Πριν από την οικονομική εξασφάλιση. Πριν σκεφτεί την προσωπική και οικογενειακή ευτυχία. Οσοι το αρνούνται είτε λένε ξεδιάντροπα ψέματα (και είναι δυστυχώς πάμπολλοι) είτε επιχειρούν να ρίξουν ιδεολογική στάχτη σε μια πραγματικότητα που τους τρομάζει.

Εκτιμώ, για παράδειγμα, ότι υπάρχει μια σοβαρή πλειοψηφία «αριστερών» υπερασπιστών των δικαιωμάτων των μεταναστών στη χώρα μας, οι οποίοι όμως φοβούνται «το μαύρο» και σιχαίνονται τη μυρωδιά των «ανθρώπων που τρώνε κάρι» και παίρνουν τα μέτρα τους απέναντι στους «αλλόθρησκους» και, γενικώς, κρύβουν με δυσκολία τον ελληνικό μας ρατσισμό. Γιατί, κακώς, ντρέπονται επειδή είμαστε Ελληνες κατ’ επιλογήν, κουλτούρας και φιλοσοφικής αναφοράς και όχι επειδή «έλαχε» να μας κοιλοπονέσει η μάνα μας στα εδάφη αυτού του κράτους.

Στη χώρα λοιπόν όπου όσοι καταπατούν το νόμο μένουν δίχως επίπληξη, περιορισμό, καταστολή ή καταδίκη, πρώτοι οι φιλοξενούμενοι μετανάστες αντιλαμβάνονται ότι κινδυνεύουν. Οταν κανείς δεν σέβεται την τάξη ως δημόσιο αγαθό, ευκολότερα θα βγάζει τον χειρότερο άνθρωπο που φέρνει μαζί του. Εχθρικό και ζωώδη στους άλλους, τους επικίνδυνους, που βρίσκονται απέναντί του. Δεν αντιλαμβάνομαι καθόλου γιατί, ενώ υπάρχουν αρκετοί και επαρκείς νόμοι, οι συνοδοιπόροι του Τσίπρα ζητούν την εφαρμογή τους κατά τρόπο διαφορετικό από εκείνον που προκρίνουν οι οπαδοί του Καρατζαφέρη. Ούτε αποδέχομαι τις από καθέδρας κατηγορίες της σταλινικής αριστεράς, λες και απαιτούνται ειδικές γνώσεις για να θυμάται κανείς ότι σε αυτή την πλευρά, καλός μετανάστης είναι εκείνος που χτίζει τον σοσιαλισμό στη… χώρα του ή όποιος τυχερός απολαμβάνει την υποτροφία του πάλαι ποτέ πραγματικού σοσιαλισμού, με αντίτιμο την… περιορισμένη ανεξαρτησία της πατρίδας του.

Σε παρόμοιες συζητήσεις ξεχνούμε τις τόσο απλές όσο και απόλυτες αρχές θέσπισης της πολιτείας «μας». Είτε αυτής που διέπει την κοινωνική μας υπόσταση είτε όσες ρυθμίζουν τις οικονομικές μας πράξεις είτε τις άλλες που ορίζουν τα όρια της συλλογικής ελευθερίας μας, μιας που η ατομική παραμένει, στην πνευματική της διάσταση, άνευ ορίων. Είμαστε έθνος φίλων της ελευθερίας, είμαστε φιλελεύθεροι και ανθρωπιστές. Δεν νιώθω όμως καθόλου διαθέσιμος να ερμηνεύσω τις αρχές αυτές κατά το δοκούν. Ιδιαίτερα μάλιστα αν πρόκειται έτσι να δικαιολογήσω μια ανίκανη, ρατσιστική και απαίδευτη αστυνομία, πληρωμένους δικηγόρους που θησαυρίζουν με τον ανθρώπινο πόνο, φορτηγατζήδες και «αφεντικά» που πληρώνονται την παρανομία, πολιτικές μοιρολογίστρες και άλλους νταβατζήδες του (δικαιολογημένου) φόβου που προκαλεί το πρόσωπο πείνας και αθλιότητας των άμοιρων που πληθαίνουν στους δρόμους της πρωτεύουσας και στα χωράφια της πατρίδας.

Από τον πρωθυπουργό και τον συνυπεύθυνό του της αντιπολιτεύσεως, από τα κομματικά στελέχη, πρέπει να απαιτούμε να ανταποκριθούν στις σοβαρότατες ευθύνες που έχουν αναλάβει για τη διασφάλιση της ασφάλειάς μας. Να τους θυμίζουμε ότι, κατά πρώτο λόγο, δεν είναι διαπραγματεύσιμη. Πως ο πρωθυπουργός δεν έχει κανένα δικαίωμα να καταγγέλλει «κάποιους» επειδή «ενθαρρύνουν την αντίθεση στους νόμους». Ας φρόντιζε να συλλαμβάνονται, παραδειγματικά και χωρίς εξαιρέσεις και μάλιστα «κατόπιν άνωθεν υποδείξεων», όσοι τους παραβαίνουν. Αυτό είναι που τιμωρείται. Και όχι οι πεποιθήσεις μας. [Tου Μπαμπη Παπαδημητριου, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 0/04/2009]

Advertisements
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Ασπίδα για το προφίλ του Κ. Καραμανλή. Το Μαξίμου σχεδιάζει τα επόμενα βήματα με στόχο να μην πληγεί η εικόνα του Πρωθυπουργού στην κοινή γνώμη

Posted on Φεβρουαρίου 28, 2009. Filed under: Καραμανλής Κώστας, Νέα Δημοκρατία | Ετικέτες: |

Εκτός από τις παρεμβάσεις που πραγματοποιεί ο κ. Κ. Καραμανλής σε μεγάλα θέματα, όπως η οικονομία, είναι εμφανές ότι η επικοινωνιακή ομάδα του Μεγάρου Μαξίμου έχει επιλέξει, κατόπιν συνεννόησης μαζί του, να μην εμφανίζεται σε δύσκολες υποθέσεις (ΑΠΕ)

Με κύριο στόχο να μην πληγεί η εικόνα του πρωθυπουργού κ. Κ.Καραμανλή σχεδιάζονται τα επόμενα βήματα της κυβέρνησης στο Μέγαρο Μαξίμου. Η λογική που επικρατεί στο πρωθυπουργικό σύστημα είναι ο κ. Καραμανλής να μην εμπλακεί σε καμία από τις υποθέσεις που προκαλούν πολιτική ζημιά στην κυβέρνηση και ουσιαστικά να βρίσκεται εκτός «κάδρου». Δεν είναι τυχαίο ότι ο Πρωθυπουργός είναι κυριολεκτικά ξαφανισμένος σε όλα τα θέματα τα οποία θεωρούνται επικίνδυνα για την κυβέρνηση και τα οποία στο Μέγαρο Μαξίμου εκτιμούν πως μπορούν να αποδυναμώσουν πολιτικά την εικόνα του.

Εκτός από τις παρεμβάσεις που πραγματοποιεί ο κ. Καραμανλής σε μεγάλα θέματα, όπως η οικονομία, και τις ανέξοδες επικοινωνιακές επισκέψεις του στην ελληνική περιφέρεια, είναι εμφανές ότι η επικοινωνιακή ομάδα του Μεγάρου Μαξίμου έχει επιλέξει, κατόπιν συνεννόησης μαζί του, να μην εμφανίζεται σε δύσκολες υποθέσεις. Η απουσία του στην υπόθεση της απόδρασης των κρατουμένων Β.Παλαιοκώστα και Αλκέτ Ριζάι, στην οποία δεν θέλησε να εμπλακεί καθόλου, όπως και πρόσφατα στις αγροτικές κινητοποιήσεις, δηλώνει εμφανώς την κυβερνητική προσπάθεια για προστασία του πρωθυπουργικού προφίλ.

Το ίδιο έγινε και στην υπόθεση της Μονής Βατοπαιδίου, όπου καταβλήθηκε μεγάλη προσπάθεια ο Πρωθυπουργός να παραμείνει αλώβητος και να μη γίνει οποιαδήποτε αναφορά στο όνομά του. Ακόμη και οι δημόσιες αναφορές του κ. Καραμανλή στην υπόθεση ήταν προσεκτικές. Ο Πρωθυπουργός απουσιάζει και από τα λεγόμενα «καυτά» θέματα της επικαιρότητας, όπως η κατάσταση στον χώρο της Υγείας, της Παιδείας, η αύξηση της εγκληματικότητας κ.ά., και γενικότερα από τα ζητήματα της λεγόμενης καθημερινότητας, τα οποία είχε πολύ ψηλά στην ατζέντα του. «Ο Πρωθυπουργός πρέπει να είναι παρών και στα εύκολα και στα δύσκολα» λένε βουλευτές, όχι με διάθεση κριτικής αλλά με σκοπό να επισημάνουν την ανάγκη έντονης παρουσίας του και σε άλλα ζητήματα και όχι μόνο στα «βαριά πολιτικά θέματα».

Ο κ. Καραμανλής έχει επιλέξει τις στοχευμένες παρεμβάσεις με αιχμή την οικονομία, καθώς είναι ένα θέμα που επικοινωνιακά και πολιτικά «του πάει», όπως λένε και υπουργοί, παρά τα προβλήματα που υπάρχουν. Εξάλλου όλες οι εμφανίσεις του δεν έχουν κόστος και γίνονται σε αυστηρά προστατευόμενο πολιτικό περιβάλλον, είτε αυτή είναι μια ομιλία στην Κεντρική Επιτροπή της ΟΝΝΕΔ, είτε μια εμφάνιση στη Βουλή στην «Ωρα του Πρωθυπουργού», είτε ένα τηλεοπτικό διάγγελμα, είτε μια επίσκεψη στην περιφέρεια και μια παρέμβαση ενώπιον κομματικού ακροατηρίου.

Σ το Μέγαρο Μαξίμου επιμένουν να πιστεύουν ότι η εικόνα του Πρωθυπουργού έναντι αυτής του προέδρου του ΠαΣοΚ κ. Γ.Παπανδρέου είναι αυτή που θα κάνει τη διαφορά και στις εκλογές, και προσπαθούν να τη διαφυλάξουν ως «κόρην οφθαλμού». «Είναι γεγονός ότι η εικόνα της ηγεσίας του ΠαΣοΚ,αν και πάντα αδύναμη,σημειώνει μικρά βήματα βελτίωσης.Το ισχυρότερο χαρτί του κυβερνώντος κόμματος είναι η ηγεσία του.Ο πιο σημαντικός για τη ΝΔ δείκτης δεν είναι μόνο η ισχυρή πρωθυπουργική εικόνα Καραμανλή αλλά κυρίως ότι ο Καραμανλής θεωρείται ικανότερος του Παπανδρέου να διαχειριστεί μια οικονομική κρίση η οποία κυριαρχεί απόλυτα στον νου των ψηφοφόρων» σημείωσε και πάλι προχθές στην προσωπική ιστοσελίδα του ο επικοινωνιολόγος και σύμβουλος του Πρωθυπουργού κ. Ι.Λούλης.

  • ΡΕΠΟΡΤΑΖ Α. ΡΑΒΑΝΟΣ | ΤΟ ΒΗΜΑ, Σάββατο 28 Φεβρουαρίου 2009
Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Το χαρακίρι του Καραμανλή

Posted on Δεκέμβριος 28, 2008. Filed under: Καραμανλής Κώστας, Νέα Δημοκρατία, Πολιτική | Ετικέτες: , |

Γιάννης Πρετεντέρης | Το Βήμα, Κυριακή 28 Δεκεμβρίου 2008

Εδώ που έφτασε ο Καραμανλής δεν έχει και πολλές επιλογές. Για την ακρίβεια έχει μόνο μία: να δημιουργήσει με τον ανασχηματισμό την αίσθηση ότι ηγείται μιας εντελώς νέας κυβέρνησης, ακόμη κι αν χρειαστεί να ανακυκλώσει μερικά παλαιά υλικά. Αν το κάνει, δεν είναι σίγουρο ότι θα κερδίσει. Αν δεν το κάνει, είναι βέβαιο ότι θα χάσει.

Ο Πρωθυπουργός έχει δείξει μια μεταβαλλόμενη προσωπικότητα. Πριν από πέντε χρόνια ξεκίνησε την καριέρα του σαν ξένοιαστος «Φάλσταφ». Προ τετραμήνου εξελίχθηκε σε αναποφάσιστο «Αμλετ». Και κινδυνεύει να φύγει ως «Ριχάρδος Γ Δ». Να ψάχνει «ένα άλογο· το βασίλειό μου για ένα άλογο» τη στιγμή της κρίσιμης μάχης, μπας και σωθεί. Αλλά δεν πρόκειται να σωθεί αν δεν σώσει ο ίδιος τον εαυτό του. Και είναι αλήθεια ότι μέσα στις τελευταίες εκατό ημέρες εθίστηκε στο χαρακίρι περισσότερο κι από ιάπωνα σαμουράι: νομίζω ότι δεν έχει αφήσει λάθος που να μην το κάνει. Το σημαντικότερο ήταν ότι σκόνταψε ο ίδιος προσπαθώντας να κρατήσει τους υπουργούς του.

Το ίδιο λάθος κινδυνεύει να διαπράξει και τώρα, στον ανασχηματισμό. Πασχίζει να σώσει, αντί να σωθεί. Διαπραγματεύεται τα υπουργεία του Παυλόπουλου , τις επιθυμίες της Ντόρας, τις προτιμήσεις του Αβραμόπουλου, τις αρμοδιότητες του Αλογοσκούφη. Ενώ θα έπρεπε να ακολουθήσει την ακριβώς αντίστροφη διαδικασία: να σχεδιάσει την κυβέρνηση που χρειάζεται ο τόπος και θα προτιμούσε ο κόσμος.

Με άλλα λόγια, να ακούσει τι λέει ο κόσμος. Διότι ως τώρα κρατούσε τα αφτιά του ερμητικά κλειστά. Μας είπε ότι εσχάτως παρακολούθησε πολλή τηλεόραση, να το δεχτώ. Δεν ξέρω, όμως, μήπως έβλεπε Cartoon Νetwork, διότι όποιο άλλο κανάλι κι αν κοιτούσε αποκλείεται να συμπέρανε ότι μπορεί να φτιάξει κυβέρνηση χωρίς να αλλάξει ριζικά το οικονομικό επιτελείο. Οχι επειδή οι σημερινοί υπουργοί είναι κακοί άνθρωποι ή κακοί πολιτικοί, κάθε άλλο. Αλλά επειδή, καλώς ή κακώς, η κοινή γνώμη έχει συμπεράνει την αποτυχία τους και έχει προεξοφλήσει το τέλος τους.

Ο Πρωθυπουργός, ασφαλώς, δικαιούται να κάνει του κεφαλιού του. Αυτό άλλωστε προσπαθεί εδώ και εκατό ημέρες, χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία. Η δημοκρατία, βλέπετε, εμπεριέχει μια στέρεη παραδοχή: δεν μπορείς να προκαλείς τη λογική, ούτε να προσβάλλεις τη νοημοσύνη εκείνων που θα κληθούν αύριο να σε ψηφίσουν. Δεν γίνεται, δηλαδή, να αποτυγχάνει μια πολιτική και μετά να επιχειρείται η ανόρθωσή της από τους ίδιους που την έριξαν στα βράχια.

Να το, λοιπόν, το πραγματικό δίλημμα του Πρωθυπουργού: είτε θα επιχειρήσει να δημιουργήσει μια «νέα αρχή»είτε θα αυτοανακηρυχθεί συνυπεύθυνος για όσα διεπράχθησαν ως τώρα. Είτε θα σταθεί μόνος είτε θα πέσει με τους άλλους. Στη δεύτερη περίπτωση, δεν χρειάζεται να ξέρει κανείς ιαπωνικά. Και στα ελληνικά, χαρακίρι το λέμε.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Το εκκρεμές της απογοήτευσης

Posted on Δεκέμβριος 23, 2008. Filed under: Καραμανλής Κώστας, Παπανδρέου Γιώργος | Ετικέτες: , |

Του Παντελή Μπουκάλα, Η Καθημερινή, 23/12/2008

Με σχεδόν ισοδύναμους δημοσκοπικά ως προς την πρωθυπουργική καταλληλότητα τον κ. Καραμανλή, τον κ. Παπανδρέου και τον Κανένα, το παρήγορο συμπέρασμα είναι ότι απόγονο δεν έχουν μόνο οι γενάρχες Κωνσταντίνος Καραμανλής και Ανδρέας Παπανδρέου αλλά και ο ομηρικός Ούτις, το αρχέτυπό μας. Κατά τα λοιπά, ας σκεφτούμε μήπως το ίδιο το δίλημμα «Καραμανλής ή Παπανδρέου», όπως μονότονα τίθεται μισό αιώνα τώρα, δικαιολογεί το υψηλό ποσοστό του Κανενός. «Κανένας» δεν σημαίνει αορίστως κανένας, αλλά κανένας από τους δύο συγκεκριμένους επώνυμους άρχοντες, που, σε εφαρμογή κάποιας πολιτικής μετεμψυχώσεως, προτείνουν την ονοματεπωνυμία τους ως βαρύτερο προσόν τους, ενώ πια συνιστά μειονέκτημα, ίσως επειδή η επανάληψη είναι μήτηρ πάσης παθήσεως. Το «φτάνει πια» σχετίζεται και με την αίσθηση ότι το πολιτικό εκκρεμές ακολουθεί διαδρομή βρόχου.

Το «καταλληλότερος» δεν σημαίνει πολλά, το γνωρίζουμε και από την περίπτωση του κ. Σημίτη. Εφόσον η επιλογή είναι σχεδόν υποχρεωτική, η διαφυγή προς τον Κανένα ικανοποιεί την περιστασιακή ή μονιμότερη αγανάκτηση αλλά δεν λύνει το πρόβλημα, γιατί κανένα πρόβλημα δεν επιλύεται διά της μεταθέσεώς του, έστω και αν αυτή ακριβώς είναι η στρατηγική των κυβερνήσεων: διαχειριζόμαστε μεταθέτοντας αενάως… Οσοι κρίνουν καταλληλότερο τον κ. Παπανδρέου δεν εντυπωσιάστηκαν από τη ρητορική του δεινότητα, τον (ανυπόστατο) προγραμματικό του λόγο, τον (δυσδιάκριτο) στελεχικό πλούτο του κόμματός του. Και στις περυσινές εκλογές, όσοι επέλεξαν τον κ. Καραμανλή δεν τον προτίμησαν για τη ρητορική του δεινότητα (η οποία με τη μονοτονία της είχε αρχίσει να κουράζει) ούτε για τον (δυσδιάκριτο) στελεχικό πλούτο του κόμματός του ή για το λαμπρό κυβερνητικό του έργο, τόσο λαμπρό που κατέκαψε τη μισή Ελλάδα. Η επιλογή, βαρύθυμη, υπαγορεύεται από τη λογική του «μικρότερου κακού» (αλλά στην πολιτική το «μικρότερο κακό» είναι ήδη κακό) ή από τη διάθεση μιας αλλαγής που είναι βέβαιο ότι θα εξαντληθεί στη φλούδα, γι’ αυτό και δεν συγκινεί ούτε εμπνέει. Στη χώρα μας, οι αναρίθμητοι «κοψοχέρηδες» είναι «κοψοχέρηδες» πριν από την κάλπη και όχι κατόπιν ψήφου. Αυτήν την απογοητευτική υπηρεσία έχουν προσφέρει οι δύο «καταλληλότεροι». Ο Κανένας πάντως δεν φταίει σε τίποτε.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Αναπόφευκτες συγκρίσεις

Posted on Νοέμβριος 5, 2008. Filed under: ΗΠΑ, Πολιτική | Ετικέτες: |

Του Αλέξη Παπαχελά, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Tετάρτη, 5 Nοεμβρίου 2008

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές τα αποτελέσματα των αμερικανικών εκλογών δεν έχουν ακόμη ανακοινωθεί. Πέραν όμως του αποτελέσματος, υπάρχουν πολλά στοιχεία του αμερικανικού πολιτικού συστήματος τα οποία δεν θα ήθελα ποτέ να μεταφερθούν εν Ελλάδι, υπάρχουν όμως και ορισμένα που δεν μπορεί κανείς παρά να τα ζηλέψει.

Πρώτα απ’ όλα το πώς κάποιος άγνωστος από το πουθενά, χωρίς να ανήκει σε κανένα «τζάκι» καταφέρνει με την αξία του να περάσει από τα καλύτερα πανεπιστήμια, τη Γερουσία και να φτάσει ένα βήμα πριν από τον Λευκό Οίκο. Αυτό δείχνει μια κοινωνία που είναι ακόμη βαθύτατα δημοκρατική και ένα σύστημα που λέει στον οιονδήποτε το θελήσει: «Αν αντέχεις, μπες στη δοκιμασία, τρέξε στον μαραθώνιο, μάζεψε τα χρήματα και προχώρα». Η πορεία του Ομπάμα είναι ακόμη πιο εντυπωσιακή αν σκεφθεί κανείς πως συγκρούσθηκε με μια πολιτική δυναστεία (τους Κλίντον) και κέρδισε.

Η άλλη όψη του ίδιου φαινομένου είναι ασφαλώς εφιαλτική, αν σκεφθεί κανείς το ότι θα μπορούσε η Σάρα Πέιλιν να γίνει αντιπροέδρος και –ελέω Θεού–πρόεδρος. Παρ’ όλα αυτά το αμερικανικό πολιτικό σύστημα δείχνει ότι έχει μεγάλη ικανότητα αυτοανανέωσης, ειδικά όταν «πιάνει πάτο», όπως στην περίπτωση Μπους. Κάτι που προφανώς δεν συμβαίνει στην Ελλάδα όπου η πολιτική μοιάζει με το τελευταίο πραγματικά «κλειστό επάγγελμα»…

Υπάρχει όμως και μια άλλη πτυχή που πολύ θα ήθελα να τη μιμούμεθα. Οσο ο Ομπάμα και ο Μακέιν εκφωνούσαν ομιλίες, εμφανίζονταν στην τηλεόραση κ.λπ., ομάδες πολύ σοβαρών ειδικών και τεχνοκρατών προετοίμαζαν το πώς θα κυβερνήσουν. Μάζευαν και έβλεπαν βιογραφικά, ετοίμαζαν το πρόγραμμα των πρώτων 100 ημερών και σοβαρά σχέδια αντιμετώπισης της κρίσης. Σε αντίθεση με την ελληνική εμπειρία όπου αντιπολίτευση σημαίνει επικοινωνία και επερωτήσεις χωρίς ουσία, το σόου ανεβαίνει αλλά κάποιος κάνει τη σοβαρή και μεθοδική δουλειά για την επόμενη μέρα. Εδώ δυστυχώς έχεις τη βεβαιότητα πως η πρώτη μέρα στο Μαξίμου μοιάζει με την πρώτη μέρα αδιάβαστου Ελληνα φοιτητή σε ανταγωνιστικό ξένο πανεπιστήμιο.

Και κάτι ακόμη. Δείτε το πάθος και το όραμα που προβάλλει ο Ομπάμα και συγκρίνετέ το με το τι νιώθουν οι περισσότεροι Ελληνες πολίτες απέναντι στους πολιτικούς μας. Προσωπικώς δεν βλέπω ρεύμα για κανέναν στις επόμενες εκλογές, αλλά και κανένα όραμα ή δυνατότητα έμπνευσης από οιονδήποτε ενεργό πολιτικό. Και μια χώρα με ένα κλειστό πολιτικό σύστημα, που δεν ονειρεύεται και δεν πιστεύει σε τίποτα είναι –από πολιτική σκοπιά– «κλινικώς νεκρή».

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Πληγωμένη κυβέρνηση εν ώρα κρίσεως

Posted on Οκτώβριος 26, 2008. Filed under: Διαφθορά, Καραμανλής Κώστας, Νέα Δημοκρατία, Οικονομία, Πολιτική, Σκάνδαλα | Ετικέτες: |

Ύστερα από μια σαφή πολιτική ήττα, καλείται να αντιμετωπίσει τις οικονομικές επιπτώσεις από τη μαζική φυγή ξένων επενδυτών

Των Κ. Π. Παπαδιοχου, Βασιλη Ζηρα, Η Καθημερινή, Kυριακή, 26 Oκτωβρίου 2008

Σε περιβάλλον έντονων πολιτικών και οικονομικών κλυδωνισμών καλείται να πορευθεί το επόμενο διάστημα η χώρα, εν μέσω της συνεχιζόμενης, και με άγνωστο εύρος και διάρκεια, διεθνούς οικονομικής κρίσης.

Η κυβέρνηση το πιθανότερο είναι ότι, με την προχθεσινή ολοκλήρωση των κοινοβουλευτικών διαδικασιών επί των προτάσεων για σύσταση εξεταστικής και προανακριτικής επιτροπής, ξεπέρασε επί του παρόντος τον κάβο του Βατοπεδίου. Ομως, όχι χωρίς βαθύτατα τραύματα. Η πρωτοφανής στα κοινοβουλευτικά χρονικά αποχή της πλειοψηφίας από την προχθεσινή ψηφοφορία, ανεξαρτήτως των νομικών επιχειρημάτων που προβλήθηκαν, μετέδωσε την αίσθηση αδυναμίας ελέγχου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Ν.Δ., που ούτως ή άλλως εδώ και πολλές εβδομάδες εμφανίζει εικόνα κινούμενης άμμου. Παράλληλα, η παραίτηση του υπουργού Επικρατείας κ. Θ. Ρουσόπουλου μπορεί προσωρινά να εκτονώνει το εκρηκτικό για την κυβέρνηση κλίμα, αλλά συνιστά σαφή πολιτική ήττα: Οχι μόνο διότι η αποχώρησή του από το κυβερνητικό σχήμα πραγματοποιήθηκε υπό την πίεση του συνόλου της αντιπολίτευσης. Αλλά και γιατί συμβολικά ο κ. Θ. Ρουσόπουλος υπό μια έννοια «ήταν το Μέγαρο Μαξίμου» ως ο πλέον στενός, σε καθημερινή βάση, συνεργάτης του πρωθυπουργού κ. Κ. Καραμανλή.

Πόσω μάλλον, που η παραίτηση του κ. Θ. Ρουσόπουλου ακολούθησε με διαφορά λίγων εβδομάδων, εκείνη του πρώην υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας κ. Γ. Βουλγαράκη: Πρόκειται, για δύο εκ των κορυφαίων υπουργών, που μάλιστα κάλυψε προσωπικά ο πρωθυπουργός από τη ΔΕΘ, το χρονικό δηλαδή εκείνο σημείο από το οποίο και μετά η κυβέρνηση άρχισε να κινείται σε τροχιά ελεύθερης πτώσης.

Πλέον κρίσιμο για την κυβέρνηση είναι πάντως το γεγονός ότι η «ανάσα» που εκ των πραγμάτων της δίνει η ολοκλήρωση της κοινοβουλευτικής μάχης περί το Βατοπέδιο είναι μάλλον προσωρινή.

  • Παράπλευρες απώλειες

Ακόμη και κορυφαία κυβερνητικά στελέχη σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις τους αφήνουν να εννοηθεί πως η εικόνα του πρωθυπουργού έχει υποστεί ισχυρό πλήγμα, ενώ μετά την αποχώρηση του κ. Θ. Ρουσόπουλου εκφράζονται φόβοι ότι θα δημιουργηθούν πολλαπλά κέντρα εισηγήσεων για πολιτικές και επικοινωνιακές κινήσεις που τελικώς θα αλληλοακυρώνονται. Αυτή, όμως, δεν είναι η μόνη «παράπλευρη» απώλεια της κρίσης που δοκίμασε τις κυβερνητικές αντοχές το τελευταίο δεκαπενθήμερο.

Μετά τις προχθεσινές εξελίξεις στη Βουλή, το ΠΑΣΟΚ μπορεί ανά πάσα στιγμή να επανακαταθέσει την πρόταση για σύσταση προανακριτικής επιτροπής φέρνοντας εκ νέου σε ιδιαίτερα δυσχερή θέση το Μέγαρο Μαξίμου. Παράλληλα, η εύθραυστη κοινοβουλευτική πλειοψηφία της Ν.Δ. παραμένει σταθερό πρόβλημα, καθώς είναι αμφίβολο κατά πόσο τους λεγόμενους «αντάρτες» θα κατευνάσει τελικώς η «θυσία Ρουσόπουλου». Επίσης, πολλοί εκτιμούν πως η σταθερά αρνητική εικόνα που εκπέμπει η κυβέρνηση τις τελευταίες εβδομάδες θα δημιουργήσει κατάλληλο έδαφος για την ανάπτυξη προσωπικών στρατηγικών, από ορισμένα εκ των κορυφαίων στελεχών που αποδεδειγμένα τρέφουν φιλοδοξίες για την «μετα Καραμανλή» εποχή, όποτε και εάν αυτή έλθει. Τέλος, το γεγονός ότι ο τοποθετούμενος για τον Δεκέμβριο ανασχηματισμός έχει ήδη προεξοφληθεί, δρα παραλυτικά για το σύνολο του κυβερνητικού έργου.

  • Η κρίση έφθασε και εδώ

Το ασφυκτικό για την κυβέρνηση πολιτικό περιβάλλον επιδεινώνεται έτι περαιτέρω, καθώς οι συνέπειες της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης έχουν αρχίσει να γίνονται πλέον ορατές και στην πραγματική οικονομία.

Κατ’ αρχάς καταγράφεται μαζική φυγή ξένων επενδυτών τόσο από το χρηματιστήριο όσο και από τα ελληνικά ομόλογα. Ετσι, το Χρηματιστήριο Αθηνών έχει απώλειες πάνω από 70% από την αρχή του χρόνου. Το spread του ελληνικού 10ετούς με το αντίστοιχο γερμανικό έχει εκτιναχθεί στις 120 μονάδες βάσης, δηλαδή σε επίπεδα που παραπέμπουν σε εποχές πριν από την ένταξη στην ΟΝΕ, επιβαρύνοντας σημαντικά την εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους. Φέτος οι δαπάνες για τόκους θα είναι κατά 800 εκατ. ευρώ περισσότερες από αυτές που προέβλεπε ο προϋπολογισμός.

Σε πολύ υψηλά επίπεδα έχουν διαμορφωθεί και τα επιτόκια δανεισμού για νοικοκυριά και επιχειρήσεις, ενώ οι τράπεζες έχουν περιορίσει τις χορηγήσεις. Είναι ενδεικτικό ότι οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις δανείζονται πλέον με επιτόκιο υψηλότερο του 11%. Η αύξηση του κόστους του χρήματος έχει ανακόψει τον ρυθμό αύξησης της κατανάλωσης και των επενδύσεων, με αποτέλεσμα να επιβραδύνεται η οικονομία και να ανακόπτεται η μείωση της ανεργίας. Είναι ενδεικτικό ότι φέτος ο ρυθμός ανάπτυξης επιβραδύνθηκε στο 3,5% αντί αρχικής εκτίμησης για 4%, ενώ για το 2009 εκτιμάται ότι θα υποχωρήσει στο 3%. Η εκτίμηση αυτή του υπουργείου Οικονομίας θεωρείται μάλιστα ιδιαίτερα αισιόδοξη. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο εκτιμά ότι ο ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ θα διαμορφωθεί στο 2%.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Εξουσία άτολμη, μέσα στην κρίση

Posted on Οκτώβριος 26, 2008. Filed under: Διεθνής Οικονομική κρίση, Επενδύσεις, Ιδιωτικοποιήσεις, Καραμανλής Κώστας, Νέα Δημοκρατία, Νεοφιλελευθερισμός, Οικονομία, Πολιτική, Σκάνδαλα | Ετικέτες: |

Μαζική η φυγή ξένων κεφαλαίων από την Ελλάδα

Στις 24 Οκτωβρίου 1929, ήταν το πρώτο μεγάλο μίας σειράς κραχ της Wall Street. Ογδόντα χρόνια αργότερα, τα βλέμματα του κόσμου όλου είναι στραμμένα στον ίδιο τόπο, εκεί όπου ξεκίνησε η σημερινή οικονομική κρίση.

Η επερχόμενη ύφεση προκαλεί πανικό στα χρηματιστήρια της Ασίας, της Ευρώπης και της Αμερικής. Οι επενδυτές προχωρούν σε μαζικές ρευστοποιήσεις θέσεων σε μετοχές, χρυσό και πετρέλαιο και στρέφονται στην ασφάλεια των καταθέσεων και των κρατικών ομολόγων. Στην Ελλάδα, η μαζική φυγή ξένων κεφαλαίων έχει προκαλέσει βίαιη πτώση του Χρηματιστηρίου Αθηνών στα επίπεδα του 2003, με απώλειες της τάξης του 70% από την αρχή του έτους. Η φυγή των ξένων κεφαλαίων από τους κρατικούς τίτλους καθιστά πανάκριβο τον δανεισμό του Δημοσίου.

Δυσχερής καθίσταται πλέον ο έλεγχος των πολιτικών εξελίξεων

Σε μια κρίσιμη συγκυρία, που οι συνέπειες της διεθνούς κρίσης αρχίζουν να γίνονται ορατές στην ελληνική οικονομία, η κυβέρνηση εμφανίζεται εγκλωβισμένη σε κλοιό προβλημάτων, απότοκων της υπόθεσης Βατοπεδίου. Οι κοινοβουλευτικές «ακροβασίες» της Ν.Δ. την περασμένη εβδομάδα επέτειναν το δυσμενές πολιτικό κλίμα και μετέδωσαν την αίσθηση ότι το Μέγαρο Μαξίμου αδυνατεί να ελέγξει όχι μόνο τις εξελίξεις, αλλά και την εύθραυστη πλειοψηφία των 152 εδρών, καθώς η παραίτηση Ρουσόπουλου είναι αμφίβολο αν θα λειτουργήσει εκτονωτικά. Επίσης, εκφράζονται φόβοι ότι διαμορφώνεται το έδαφος για την ανάπτυξη προσωπικών στρατηγικών από κορυφαία στελέχη. Τέλος, ο προεξοφληθείς ανασχηματισμός επιδρά παραλυτικά στο κυβερνητικό έργο.


ΣXETIKA ΘEMATA


Απαξιώνεται δραματικά η περιουσία των ταμείων
Ακριβός ο λογαριασμός της ύφεσης της οικονομίας για τους Ελληνες
Με επιτόκια προ του ευρώ δανείζονται πλέον οι ελληνικές επιχειρήσεις
Γιατί φεύγουν οι ξένοι από τα ελληνικά ομόλογα
Τον Απρίλιο η απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την επιτήρηση
Η μεγάλη ταπείνωση των hedge funds
Το ΔΝΤ για άλλη μια φορά απόν από τη διάσωση των οικονομιών
Από το φιάσκο του 1999 μέχρι το κραχ του 2008
Πληγωμένη κυβέρνηση εν ώρα κρίσεως
Προτεραιότητα στην οικονομία, οι εκλογές μετά…
Από την Καισαριανή στο Μέγαρο Μαξίμου
Μια παραίτηση με πολύ παρασκήνιο
Κίνδυνος ανηκέστου βλάβης
Με λάθος πατρόν οι υπουργικές καρατομήσεις
Η «επόμενη ημέρα» της έρευνας
«Αιτούμεθα η διαφορά να λυθή καλή τη πίστει»

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( 2 Σχόλια )

Περιφρονούν τη Βουλή

Posted on Οκτώβριος 24, 2008. Filed under: Βουλή, Διαφθορά, Εξεταστική επιτροπή, Καραμανλής Κώστας, Νέα Δημοκρατία, Προανακριτική Επιτροπή, Πολιτική, Σκάνδαλα | Ετικέτες: |

ΠΡΩΤΟΦΑΝΕΣ Η συμπολίτευση απέχει από τη Βουλή!
Ο Καραμανλής μαντρώνει τους βουλευτές του για να μην ψηφίσουν «προανακριτική»

Τί θα κάνει τώρα χωρίς τον Ρουσόπουλο;

ΠΑΣΟΚ: Ομολογία ενοχής
ΚΚΕ: Επιδιώκεται η συγκάλυψη
ΣΥΝ: Φυγομαχεί η Ν.Δ. – Φταίει και το ΠΑΣΟΚ

Ο φόβος των διαρροών ανάγκασε τον Κ. Καραμανλή να διατάξει την άτακτη φυγή της κυβερνητικής παράταξης σήμερα από τη Βουλή, ενέργεια πρωτοφανή διεθνώς. Η παραίτηση του Θ. Ρουσόπουλου τού στερεί συνάμα τον πιο έμπιστο σύμβουλό του. Τι θα κάνει πλέον μόνος;

Η ΑΡΝΗΣΗ της κυβέρνησης να δεχθεί τη σύσταση επιτροπής προκαταρκτικής εξέτασης -«προανακριτικής», όπως κακώς λέγεται- και η απόφαση της αναρμόδιας Κυβερνητικής Επιτροπής (αλλά αρχηγού παρόντος…) να μην πάρουν μέρος στη σημερινή συζήτηση οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, είναι μέγα θεσμικό ατόπημα και πολιτική πράξη αδικαιολόγητη και προσβλητική για τους βουλευτές και της ίδιας της συμπολίτευσης.ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ για εκπληκτικό γεγονός, μοναδικό στην κοινοβουλευτική ιστορία του τόπου, και παγκοσμίως θα λέγαμε, να αποχωρεί η συμπολίτευση από συνεδρίαση της Βουλής. Σημαίνει αυτή η κίνηση περιφρόνηση προς το πολίτευμα. Η πλειοψηφία απέχει. Τη Βουλή συγκροτεί μόνον η μειοψηφία. Πρόταση με ομοφωνία των παρόντων, απορρίπτεται.

ΕΠΡΕΠΕ η Νέα Δημοκρατία να μείνει και να ψηφίσει την πρόταση της αξιωματικής αντιπολίτευσης για τη σύσταση της επιτροπής του άρθρου 86 του Συντάγματος. Η άρνηση και η αποχώρηση είναι υπεκφυγή, είναι κίνηση φόβου και πανικού, αν όχι και ανοησία.

ΑΝ ΕΜΕΝΕ στη Βουλή, μετείχε στη συζήτηση και ψήφιζε υπέρ της σύστασης, η κυβερνητική παράταξη θα έδειχνε ότι δεν φοβάται και είναι συνεπής με τις διακηρύξεις της για πλήρη διαφάνεια και διαλεύκανση της υπόθεσης του Βατοπεδίου. Τώρα έδειξε ότι φοβάται. Οτι επιθυμεί τη συγκάλυψη. Ποιον θα πείσει η Ν.Δ. για το αντίθετο;

ΠΗΡΕ ΑΝΤΙΘΕΤΗ θέση η κυβερνητική παράταξη, διότι υπερτίμησε την επιτροπή του άρθρου 86, η οποία δεν είναι προανακριτική. Της αποδίδουν αρμοδιότητες που δεν έχει, όπως κατ’ επανάληψη αναλύθηκε από την «Ε». Οταν υπάρχει μια καταγγελία σε βάρος υπουργών ή υφυπουργών, πρέπει να ερευνάται. Και αρμοδιότητα για την έρευνα έχει μόνον η Βουλή με τη σύσταση επιτροπής προκαταρκτικής εξέτασης, χωρίς να χρειάζονται αποχρώσες ενδείξεις.

Η ΣΥΣΤΑΣΗ αυτής της επιτροπής δεν σημαίνει άσκηση ποινικής δίωξης. Διενεργεί προκαταρκτική εξέταση και αν διαπιστωθεί ότι οι καταγγελίες είναι αβάσιμες απορρίπτονται, αν όχι, ασκείται ποινική δίωξη, με απόφαση που λαμβάνεται πάλι με την απόλυτη πλειοψηφία των βουλευτών.

ΟΛΕΣ ΑΥΤΕΣ οι υπερβολές από την κυβερνητική πλευρά για «διώξεις» και για «παραπομπές», «εδώλια», «ενοχές» «ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής με αβάσιμα και αόριστα στοιχεία», που πρόβαλε ο υπουργός Εσωτερικών κ. Παυλόπουλος, για να δικαιολογήσει τη θέση της κυβέρνησης, αποσκοπούν στην πρόκληση σύγχυσης. Αποκαλύπτουν, όμως, καθαρά τους φόβους της Ν.Δ.

ΕΙΝΑΙ ΦΑΝΕΡΟ, επίσης, ότι με την αποχώρηση από τη σημερινή συζήτηση και την ψηφοφορία, η κυβέρνηση εκβιάζει την απόρριψη της πρότασης της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Αν απορριφθεί η πρόταση του ΠΑΣΟΚ, θεωρείται ότι οι καταγγελίες του είναι προδήλως αβάσιμες και δεν θα μπορεί να υποβληθεί από κανέναν, ούτε από την πλειοψηφία, νέα πρόταση για τα ίδια περιστατικά. Γι’ αυτό και ο κ. Παυλόπουλος κάλεσε το ΠΑΣΟΚ να αποσύρει την πρότασή του, διότι με την απόρριψή της σήμερα δημιουργείται κίνδυνος παραγραφής τυχόν αδικημάτων.

ΜΕ ΑΥΤΟ το παιχνίδι της σύγχυσης και της παραπλάνησης προσπαθεί να δικαιολογήσει, ματαίως, η κυβέρνηση το ατόπημά της, την περιφρόνηση της Βουλής και κατ’ επέκταση της Δημοκρατίας.

ΣΕ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟ, ΣΟΥΦΛΙΑ, ΜΕΪΜΑΡΑΚΗ, ΣΙΟΥΦΑ, ΑΝΤΩΝΑΡΟ ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΝΤΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ
Της ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΚΟΡΑΗ
Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας παραίτησης θα μπορούσε να είναι ο τίτλος στο έργο που παίχτηκε χθες και το οποίο οδηγεί στη μετά Ρουσόπουλο εποχή την κυβέρνηση Καραμανλή.

Οι τίτλοι έπεσαν στις 6.29 το απόγευμα, όταν στα δημοσιογραφικά e-mail έφτασε η επιστολή παραίτησης του μέχρι πρότινος πανίσχυρου υπουργού Επικρατείας. Ο πρωθυπουργός τον ευχαρίστησε και άλλαξε σελίδα, αναζητώντας νέα συνταγή επικοινωνιακής ανάκαμψης.

  • 8 χρόνια και 2 μήνες

Ετσι, έκλεισε ένας κύκλος οχτώ χρόνων και δύο μηνών (παρά δύο ημέρες) του Θ. Ρουσόπουλου στην ηλεκτρική καρέκλα του εκπροσώπου Τύπου της Ν.Δ. και στη συνέχεια του υπουργού Επικρατείας, με το ξεχωριστό προνόμιο να βρίσκεται κάτω από την ίδια στέγη και τόσο κοντά με τον Κώστα Καραμανλή. Ηταν μια μακροχρόνια στενή σχέση που άφηνε ανοιχτό το πεδίο για να αναπτυχθούν η ισχύς, ο φθόνος, η αλαζονεία, η στοχοποίηση, δηλαδή ένα κοκτέιλ ΤΝΤ, που ήταν θέμα χρόνου πότε θα οδηγούσε στην έκρηξη.

Με την παραίτηση Ρουσόπουλου η τράπουλα μοιράζεται σε περισσότερους. Η κυβέρνηση Καραμανλή, στο ναδίρ της και μέσα σε ένα αρνητικό πολιτικό τοπίο που δύσκολα μοιάζει αναστρέψιμο, θα δίνει τη μάχη της ακολουθώντας διαφορετική στρατηγική. Με απόφαση του πρωθυπουργού δεν υπήρξε αντικαταστάτης του απερχόμενου υπουργού Επικρατείας.

Ο Β. Αντώναρος αναβαθμίστηκε σε κυβερνητικό εκπρόσωπο από αναπληρωτής και οι αρμοδιότητες των Γενικών Γραμματειών Επικοινωνίας και Ενημέρωσης μεταβιβάστηκαν στην εποπτεία του υπουργού Εσωτερικών Προκόπη Παυλόπουλο, που τον τελευταίο καιρό μαζί με τον Γιώργο Σουφλιά, τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη και τον Δημήτρη Σιούφα είναι μεταξύ των πολύ τακτικών συνομιλητών του Κώστα Καραμανλή.

  • Στον ανασχηματισμό

Η κυβέρνηση είναι σαφές ότι δεν βασίζεται πλέον στον κυβερνητικό εκπρόσωπο μόνο. Αυξημένο ρόλο αποκτούν οι υπουργοί, που φαίνεται να παίρνουν στις πλάτες τους τόσο τη χάραξη όσο και τη στήριξη των κυβερνητικών επιλογών. Το νέο σχήμα θα τεσταριστεί στο επόμενο διάστημα και οι τελικές αποφάσεις θα παρθούν στον ανασχηματισμό, που τοποθετείται μετά τον προϋπολογισμό. Εκτός απροόπτου βέβαια.

Διότι το πρόβλημα της κυβέρνησης είναι πολύ πιο ουσιαστικό και δεν έχει να κάνει μόνο με τα πρόσωπα. Μπορεί, έτσι, να είναι πολύ μικρή η ανάσα που παίρνει ο Κ. Καραμανλής με την αποχώρηση του νούμερο ένα στοχοποιημένου στενού συνεργάτη του και να εξαναγκαστεί να προχωρήσει και σε άλλες θεαματικές κινήσεις πριν από τα Χριστούγεννα.

Η αντίστροφη μέτρηση για την αποχώρηση Ρουσόπουλου άρχισε πριν από 10 ημέρες, όταν συζήτησαν με τον Καραμανλή όλα τα ενδεχόμενα. Την περασμένη Δευτέρα δεν συνόδευσε στο Λονδίνο τον Καραμανλή, όπως ήταν προγραμματισμένο.

Η παραίτηση ήρθε λίγες ώρες μετά τη χθεσινή κυβερνητική επιτροπή, η οποία αποφάσισε την αποχή της Ν.Δ. από τη συζήτηση και ψηφοφορία για την πρόταση του ΠΑΣΟΚ για τη λεγόμενη προκαταρκτική στην υπόθεση της Μονής Βατοπεδίου. Ο Θ. Ρουσόπουλος αποχώρησε από τη συζήτηση λέγοντας χαρακτηριστικά: «Για λόγους πολιτικής ευθιξίας, δεν θα ήθελα να είμαι παρών στη συζήτηση, δεδομένου ότι είμαι και ο ίδιος στόχος των συκοφαντιών του ΠΑΣΟΚ».

  • Η επιστολή

Στην επιστολή παραίτησής του στον Κώστα Καραμανλή, που είχε έτοιμη από μέρες, έγραψε ότι παραιτήθηκε έχοντας «ως γνώμονα το συμφέρον της μεγάλης δημοκρατικής μας παράταξης, η οποία βάλλεται με άθλιες μεθοδεύσεις». «Ως απλός βουλευτής, ελεύθερος από τις δεσμεύσεις που επιβάλλει η θέση του Εκπροσώπου της Κυβέρνησης, θα μπορέσω να υπερασπιστώ τον εαυτό μου από τη δόλια και παντελώς αθεμελίωτη επίθεση που έχει εξαπολυθεί κατά του προσώπου μου το τελευταίο διάστημα», τόνισε.

Αποκαλώντας τον Κ. Καραμανλή «αγαπητέ κύριε πρόεδρε», τον ευχαρίστησε για την εμπιστοσύνη που του έδειξε στα οχτώ χρόνια της «ανέφελης συνεργασίας μας», όπως τόνισε χαρακτηριστικά. «Θα συνεχίσω με οδηγό πάντοτε τις αρχές που ορίζουν τη ζωή μου», κατέληξε.

  • «Πολιτικό ήθος»

Το γραφείο Τύπου του Μαξίμου σε ανακοίνωσή του ανέφερε ότι ο πρωθυπουργός ευχαρίστησε τον Θόδωρο Ρουσόπουλο «για τη στενή και αποδοτική συνεργασία καθώς και τη σημαντική συμβολή του στην κοινή προσπάθεια τα 8 αυτά χρόνια». «Ο πρωθυπουργός επισήμανε ότι αντιλαμβάνεται τους λόγους που οδήγησαν τον κ. Ρουσόπουλο στην απόφαση αυτή, η οποία φανερώνει αυτοσεβασμό και πολιτικό ήθος», κατέληξε η ανακοίνωση.

ΒΛΕΠΕ ΚΑΙ ΑΥΤΑ:















Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Διπλή ήττα Καραμανλή

Posted on Οκτώβριος 24, 2008. Filed under: Διαφθορά, Καραμανλής Κώστας, Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ, Πολιτική, Σκάνδαλα | Ετικέτες: |

Αναγκάστηκε σε παραίτηση ο Ρουσόπουλος. Βουλή: αποχή Ν.Δ. υπό τον φόβο των ανταρτών

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Διονύσης Νασόπουλος. ΤΑ ΝΕΑ: Παρασκευή 24 Οκτωβρίου 2008

Διπλό χτύπημα προσωπικά για τον κ. Κ. Καραμανλή αποτελεί η αναγκαστική αποχώρηση του κ. Θόδ. Ρουσόπουλου από την κυβέρνηση και η αποχή της Ν.Δ. από τη συζήτηση στη Βουλή για τη σύσταση Προανακριτικής Επιτροπής για το Βατοπέδιο.

Το μεγάλο σκάνδαλο χτυπά πλέον στην καρδιά του πρωθυπουργικού επιτελείου και οδήγησε στην έξοδο τον στενότερο συνεργάτη του κ. Καραμανλή κατά την τελευταία οκταετία. Παράλληλα, ο Πρωθυπουργός εμφανίζεται αδύναμος να ελέγξει την Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος και προτιμά τον δρόμο της άτακτης φυγής της Ν.Δ. από τη Βουλή, προτιμώντας να βρεθεί αντιμέτωπος με κατηγορίες ότι επιδιώκει να «κουκουλώσει» το σκάνδαλο, παρά με τους γαλάζιους αντάρτες. Η χθεσινή παραίτηση του κ. Ρουσόπουλου για πολλούς στη Ν.Δ. φανερώνει το πολιτικό αδιέξοδο στο οποίο έχει βρεθεί η κυβέρνηση και το Μαξίμου, που καθημερινά βουλιάζει όλο και περισσότερο στα νερά της λίμνης Βιστωνίδας. Βουλευτές και κομματικά στελέχη, που δεν έκρυβαν χθες την ανησυχία τους για τις επιπτώσεις που θα έχουν ακόμη και για τον βίο της κυβέρνησης οι χθεσινές εξελίξεις, εκτιμούν ότι ο κ. Καραμανλής εμφανίζεται πλέον για πρώτη φορά προσωπικά αποδυναμωμένος

Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ… Μετρά απώλειες στο στενό του περιβάλλον και αναγκάζεται ουσιαστικά να αποδεχθεί ριζικές αλλαγές στο σύστημα λειτουργίας του Μαξίμου

στο εσωτερικό της Ν.Δ. Μετρά πλέον απώλειες μέσα στο στενό του περιβάλλον και αναγκάζεται ουσιαστικά να αποδεχθεί, όπως λένε, ριζικές αλλαγές στο σύστημα λειτουργίας του Μαξίμου.

Κυβερνητικές πηγές αναφέρουν ότι η έξοδος του κ. Ρουσόπουλου και ο χρόνος κατά τον οποίο αυτή θα εκδηλωνόταν, είχαν ουσιαστικά «κλειδώσει» από το περασμένο Σαββατοκύριακο. Καταλύτης για την απομάκρυνση του υπουργού Επικρατείας ήταν τόσο η ηχηρή παραίτηση των δύο εισαγγελέων που ερευνούσαν το σκάνδαλο του Βατοπεδίου όσο και η πρόταση του ΠΑΣΟΚ για τη σύσταση Προανακριτικής δύο κινήσεις που, όπως παραδέχονται οι ίδιες πηγές, αιφνιδίασαν την κυβέρνηση, άλλαξαν άρδην τον σχεδιασμό της και το πρόγραμμα του Πρωθυπουργού, βάζοντας παράλληλα σε μεγάλη δοκιμασία τη συνοχή της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Ν.Δ.

Ο Πρωθυπουργός είχε αποδεχθεί, ουσιαστικά, ότι το ασφυκτικό κλίμα που δημιουργήθηκε για το Μαξίμου μετά τη ΔΕΘ δεν θα μπορούσε να εκτονωθεί από τη στιγμή που ο κ. Ρουσόπουλος είχε εξελιχθεί σε «κόκκινο πανί» κυρίως για το εσωτερικό του κόμματος. Μετά τη διπλή εισαγγελική παραίτηση που «στρίμωξε στη γωνία» την κυβέρνηση, ο κ. Καραμανλής πείστηκε ότι η παραίτηση του κ. Ρουσόπουλου αποτελούσε πλέον μονόδρομο, όπως διαβεβαιώνουν οι ίδιες πηγές. Και βασικός στόχος των κινήσεων που γίνονται παράλληλα με την παραίτηση του υπουργού Επικρατείας, είναι να μην εμφανιστεί η έξοδος Ρουσόπουλου ως αποπομπή, αλλά ως προσωπική απόφαση του πρώην, πλέον, υπουργού, για «λόγους ευθιξίας», στην οποία και «επέμεινε παρά τις επιφυλάξεις του κ. Καραμανλή». Μέσα σε αυτό το πλαίσιο κινούνται και οι αποφάσεις του Πρωθυπουργού, ο οποίος ήθελε να περάσει το μήνυμα ότι ο κ. Ρουσόπουλος δεν αποχώρησε λόγω του Βατοπεδίου, ούτε αναζητείται αντικαταστάτης του στο υπουργείο Επικρατείας. Γι΄ αυτό τον λόγο δεν τίθεται για το Μαξίμου ζήτημα παραμονής του κ. Π. Δούκα στην κυβέρνηση, αν και καταγγέλλεται για άμεση εμπλοκή στο σκάνδαλο, ενώ ο Πρωθυπουργός κατήργησε ουσιαστικά τη θέση του υπουργού Επικρατείας και μετέφερε τις αρμοδιότητές του (Γενικές Γραμματείες Επικοινωνίας και Ενημέρωσης, ΕΡΤ, ΑΠΕ) στον υπουργό Εσωτερικών κ. Πρ. Παυλόπουλο. Παράλληλα, αν και εξετάστηκε το ενδεχόμενο να οριστεί νέος κυβερνητικός εκπρόσωπος (σ.σ.: συζητήθηκαν οι περιπτώσεις του καθηγητή κ. Κων. Αρβανιτόπουλου και του εκπροσώπου του ΥΠΕΞ κ. Γ. Κουμουτσάκου), κρίθηκε σκόπιμο τελικά να αναβαθμιστεί ο αναπληρωτής κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Ευάγ. Αντώναρος, που αποτελούσε τον στενότερο συνεργάτη του κ. Ρουσόπουλου.

«Δόλια επίθεση»

Τον επίλογο της θητείας του στο Μαξίμου έγραψε ο κ. Ρουσόπουλος με μία σύντομη επιστολή που τυπικώς διαβιβάστηκε στον Πρωθυπουργό χθες το απόγευμα. Ο κ. Καραμανλής αποδέχθηκε την παραίτηση, δηλώνοντας ότι «αντιλαμβάνεται τους λόγους που οδήγησαν τον κ. Ρουσόπουλο στην απόφαση αυτή, η οποία φανερώνει αυτοσεβασμό και πολιτικό ήθος».

Στην επιστολή παραίτησης ο κ. Ρουσόπουλος αναφέρει:

«Σας υποβάλλω την παραίτησή μου από τη θέση του Υπουργού Επικρατείας. Την απόφαση αυτή έλαβα με γνώμονα το συμφέρον της μεγάλης δημοκρατικής μας παράταξης η οποία βάλλεται με άθλιες μεθοδεύσεις. Ως απλός βουλευτής, ελεύθερος από τις δεσμεύσεις που επιβάλλει η θέση του Εκπροσώπου της Κυβέρνησης, θα μπορέσω να υπερασπιστώ τον εαυτό μου από την δόλια και παντελώς αθεμελίωτη επίθεση που έχει εξαπολυθεί κατά του προσώπου μου το τελευταίο διάστημα.

Αγαπητέ κύριε Πρόεδρε, Θέλω με αυτήν την επιστολή να σας εκφράσω, για μια ακόμη φορά, τις θερμές μου ευχαριστίες για την εμπιστοσύνη που μου δείξατε στα οχτώ χρόνια της ανέφελης συνεργασίας μας. Θα συνεχίσω με οδηγό πάντοτε τις αρχές που ορίζουν τη ζωή μου».

Βουλευτές δεν έβγαιναν στο τηλέφωνο

Η ΣΤΑΣΗ που θα ακολουθούσε η Ν.Δ. στη Βουλή κατά τη συζήτηση για σύσταση Προανακριτικής Επιτροπής, ήταν ένα ζήτημα που παρέμενε ανοικτό από το περασμένο Σαββατοκύριακο. Το θέμα έχει ανάψει νέες φωτιές στην κυβέρνηση και ακόμη και κορυφαίοι υπουργοί κάνουν λόγο για ένα νέο επικοινωνιακό «Βατερλώ».

Έπειτα από παλινωδίες μιας εβδομάδας, κατά την οποία τα κυβερνητικά στελέχη τη μία άφηναν ανοικτό το ενδεχόμενο της ομαδικής αποχώρησης των γαλάζιων βουλευτών και την άλλη θεωρούσαν «αδιανόητο» να απόσχει το κυβερνών κόμμα από την κοινοβουλευτική διαδικασία, η Κυβερνητική Επιτροπή αποφάσισε χθες την αποχή, τραυματίζοντας βαριά την αξιοπιστία της Ν.Δ.

Είχαν ετοιμαστεί

Η απόφαση εξέπληξε ακόμη και υπουργούς που είχαν ετοιμάσει τις ομιλίες τους για τη σημερινή συζήτηση και είναι προφανές ότι ελήφθη λόγω της αδυναμίας του Μαξίμου και της Ρηγίλλης να ελέγξουν την Κοινοβουλευτική Ομάδα.

Μετά τη συνεδρίαση για την Εξεταστική και την ομιλία του κ. Ρουσόπουλου, οι κ.κ. Ελ. Ζαγορίτης και Ι. Τραγάκης επιχείρησαν να καταγράψουν τις διαθέσεις των βουλευτών, αλλά πολλοί δεν έβγαιναν ούτε στο τηλέφωνο, όπως λένε κομματικές πηγές. Υπό τον φόβο ότι στη μυστική ψηφοφορία της προανακριτικής θα καταγραφεί η οργή πολλών γαλάζιων βουλευτών και όχι μόνον των λεγόμενων «ανταρτών», ο Πρωθυπουργός αποφάσισε να αποχωρήσει σύσσωμη η Κοινοβουλευτική Ομάδα, παίρνοντας ένα ακόμη μεγάλο ρίσκο για την εικόνα της Ν.Δ., αλλά αποφεύγοντας μια γενικευμένη «ανταρσία», αφού με αυτήν την κίνηση τίθεται ουσιαστικά ζήτημα κομματικής πειθαρχίας.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Από το κακό στο χειρότερο

Posted on Οκτώβριος 23, 2008. Filed under: Διαφθορά, Καραμανλής Κώστας, Νέα Δημοκρατία, Πολιτική, Σκάνδαλα | Ετικέτες: |

Γράφει ο Ερρίκος Μπαρτζινόπουλος, ΕΘΝΟΣ, 23/10/2008

Στην πολιτική, όπως και στη ζωή γενικότερα, είναι να μη σε πάρει η κάτω βόλτα. Και η κυβέρνηση σ’ αυτή την κατάσταση έχει περιέλθει. Το αποδεικνύει καθημερινά. Κάνοντας μια κίνηση για να ξεφύγει από κάποιο αδιέξοδο, οδηγείται μοιραία σε χειρότερο. Κι αυτό ακριβώς έγινε και χθες. Οταν και η τρίτη αντιεισαγγελέας αποφάνθηκε ότι η δικογραφία για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου πρέπει να σταλεί στη Βουλή και δεν μπορούσε να δικαιολογηθεί άλλη κωλυσιεργία, επιστρατεύτηκε και πάλι ως σανίδα σωτηρίας ο εισαγγελέας Σανιδάς.

Μόνο που αυτή τη φορά τα όσα συνέβησαν ξεπέρασαν κάθε όριο ανοχής. Σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα άγγιξαν και τη γελοιότητα. Ή μήπως δεν είναι αυταπόδεικτα γελοίο το γεγονός ότι εμφανίζεται ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου να έχει μελετήσει μέσα σε διάστημα μίας ή μιάμισης ώρας το πολύ τα κιβώτια με τα στοιχεία και να έχει συντάξει και πεντασέλιδη γνωμοδότηση, με την οποία εκφράζει γνώμη την οποία δεν δικαιούται να έχει;

Και δυστυχώς είναι η δεύτερη φορά που ιδιοποιείται ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου δικαιώματα που δεν έχει. Η Βουλή και μόνο είναι αρμόδια ν αξιολογήσει τα όποια στοιχεία υπάρχουν για πολιτικά πρόσωπα. Τόσο για το αν παραπλανήθηκαν ή όχι οι αναμεμειγμένοι στην υπόθεση υπουργοί όσο και αν η όποια ανάμειξή τους στοιχειοθετεί ποινικό αδίκημα. Η Βουλή και κανένας άλλος.

Οτι αποτελεί η πρακτική αυτή προσβολή προς τη Βουλή και τον ρόλο της είναι, υποθέτω, αυταπόδεικτο. Και το λιγότερο που θ ανέμενε κανείς από τα μέλη της θα ήταν να προστατεύσουν τα δικαιώματά τους. Υπό άλλες συνθήκες είμαι βέβαιος ότι ο Σ. Χατζηγάκης θα ήταν από τους πρώτους που θα υπερασπίζονταν τα δικαιώματα αυτά. Τώρα υποχρεώθηκε να υποδείξει στη διαμαρτυρόμενη αντιπολίτευση πως, ούτε λίγο ούτε πολύ, θα πρέπει να εκφράσει και τις ευχαριστίες της στον αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, επειδή εδέησε να στείλει τη δικογραφία εκεί που έπρεπε εξαρχής να είναι.

Εκεί δηλαδή που την έστειλαν και οι τρεις αντιεισαγγελείς. Ετσι ώστε η απαίτηση για Προανακριτική να είναι ουσιαστικά και δική τους.

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

« Προηγούμενες Καταχωρίσεις

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...