Παπαρήγα – Τσίπρας, δέκα μήνες φαγούρα

Posted on 18 Δεκεμβρίου, 2008. Filed under: Αριστερά, Αστυνομική βία, ΑΛΕΞΗΣ, Αλαβάνος Αλέκος, Διαδηλώσεις, Πολιτική, ΣΥΡΙΖΑ, Τσίπρας Αλέξης | Ετικέτες: |

Της Μαριλης Μαργωμενου, Η Καθημερινή, 17/12/2008

Υπάρχει ένα ψάρι το οποίο λέγεται «rumble fish» ή κατά το ελληνικότερον «ψάρι μονομάχος». Το συμπαθές αυτό πλάσμα πήρε το όνομά του απ’ τη μία και μοναδική του ιδιαιτερότητα: Οσο είναι μόνο στη γυάλα ή με κάποιο ψάρι άλλου είδους, συμπεριφέρεται ως υποβρύχιος ειρηνιστής. Αν όμως του ρίξεις μες στο ενυδρείο ένα δεύτερο μονομάχο, εξαγριώνεται! Κανείς μονομάχος δεν υπάρχει πιθανότητα να υποχωρήσει αν δεν μείνει μόνος στη γυάλα ή αν δεν πεθάνει προσπαθώντας.

Αν αντιμετωπίσουμε την ελληνική Βουλή σαν γυάλα, και αναζητήσουμε στην πανίδα της το ισοδύναμο του εν λόγω είδους, θα μας διευκολύνει το σύνηθες χρώμα του «μονομάχου»: Το κόκκινο. Οι αψιμαχίες, λοιπόν, ξεκίνησαν με το που απέκτησε αρχηγικές τάσεις ο νεότερος των δύο «κόκκινων» μονομάχων – ο Αλέξης Τσίπρας. Η παλαιά, κυρίαρχη μονομάχος, η Αλέκα Παπαρήγα, ποτέ δεν τον είδε με καλό μάτι. «Αν είναι να ψηφίζουμε για λόγους ομορφιάς να κάνουμε κι εμείς μετεγγραφή την Κάρλα Μπρούνι!» τον πρόγκηξε επί της υποδοχής. Με ένα «η Οκτωβριανή Επανάσταση δεν έγινε επειδή ο Λένιν ήταν όμορφος!», η μάχη ξεκίνησε. Βεβαίως, οι αναγνωριστικές βολές είχαν αρχίσει πολύ νωρίτερα με εκείνο το μνημειώδες Παπαρηγικό «το σχέδιο του Συνασπισμού είναι πασπαλισμένο με πολλά αριστερά συνθήματα, αλλά άμα βγάλεις την άχνη ζάχαρη, από μέσα μένει το ζυμάρι – ο κουραμπιές δηλαδή!».

Προτού ο κ. Τσίπρας προλάβει να συνειδητοποιήσει αν τον είπαν «κουραμπιέ», κι ενώ ακόμη αναρωτιόταν πού ήταν κρυμμένο το χιούμορ της γραμματέως του ΚΚΕ τόσα χρόνια, ο παλαιότερος συνασπιστής μονομάχος, ο Αλ. Αλαβάνος, βγήκε στην αντεπίθεση: «Ευχαριστούμε την κυρία Παπαρήγα που μας παρομοίασε με ένα γλυκό που έχει πέραση αυτή την εποχή, και αρέσει και πολύ στη νεολαία!», απάντησε υπομειδιών. Από τότε, η συχνότητα και η σφοδρότητα των εκατέρωθεν επιθέσεων είναι τέτοια, που οι βουλευτές των άλλων κομμάτων έχουν εφεύρει τη λέξη… «παπατσίπρα» για να αναφερθούν σε κάθε νέα αψιμαχία.

«Παπατσίπρα»

Η τελευταία «παπατσίπρα», λοιπόν, εκδηλώθηκε την Τετάρτη που μας πέρασε. Ο κ. Τσίπρας πέταξε ένα «την κουκούλα την έχω αφήσει απ’ έξω!» εισερχόμενος στο στούντιο πρωινής εκπομπής. Επρόκειτο για δηλητηριώδη σπόντα προς απάντησιν της γραμματέως του ΚΚΕ, η οποία του καταλόγισε ότι «χαϊδεύει τα αυτιά των κουκουλοφόρων με τα μάτια στην κάλπη». Η τσίπρειος επέλαση συνεχίστηκε με το «η κυρία Παπαρήγα φοράει στολή… Πολύδωρα». Η φράση, εκτός του ότι παραπέμπει στη διασκεδαστική εικόνα της βυρωνίζουσας Αλέκας, αποτελεί και την τελευταία μιας σειράς από συλλεκτικές ατάκες. Βλέπετε, δεν πρόκειται για καινούργια ιστορία. Απ’ το 1991 και τούδε που το ΚΚΕ και ο Συνασπισμός διαπλέουν παραλλήλως την κόκκινη θάλασσα, οι κανονιοβολισμοί μεταξύ τους μόνο σπάνιοι δεν είναι.

Το νέο στοιχείο είναι οι φαρμακερές ατάκες, οι οποίες και αποδεικνύουν το προφανές: Το «φιζίκ» του κ. Νίκου Κωνσταντόπουλου –και της κυρίας Μαρίας Δαμανάκη παλαιότερα– απέτυχε να «τσιγκλήσει» αρκούντως την κυρία Παπαρήγα. Στον ρόλο αυτό, ο κ. Τσίπρας μοιάζει να είναι αναντικατάστατος. Πράγμα που εμμέσως και ο ίδιος αναγνωρίζει, εξ ου και προ ολίγων μηνών επισήμανε πως «η κυρία Παπαρήγα έχει σπάσει κάθε ρεκόρ εφευρετικότητας μ’ αυτά που λέει για μας!».

Παραδοσιακά, το «σόου» ξεκινά με τον κ. Τσίπρα να απλώνει δίχτυα σε κομμουνιστικά ύδατα, τείνοντας χείρα φιλίας και εκλογικής συνεργασίας. Την τελευταία φορά που το έπραξε, εισέπραξε απ’ την κυρία Παπαρήγα ένα «ο ΣΥΡΙΖΑ αντιμετωπίζει την Ευρωπαϊκή Ενωση σαν το σίριαλ… Μαρία η άσχημη!». Αλλά πλέον, ο νεαρός πρόεδρος είχε συνηθίσει στην… κομμουνιστική χυλόπιτα, εξ ου και δεν απέμεινε ενεός όπως παλαιότερα. Τι απήντησε; «Απ’ αυτή τη δήλωση το νέο που έμαθα είναι πως η κυρία Παπαρήγα παρακολουθεί σίριαλ απ’ αυτά που έχουν απήχηση στα λαϊκά στρώματα!». Μ’ αυτή την ψηλοκρεμαστή μπηχτή, η μάχη σχόλασε νωρίς. Γιατί όπως όλοι οι νεαροί μονομάχοι, έτσι κι ο κ. Τσίπρας επιμένει να πιστεύει πως είναι εφικτή η συνύπαρξη στην κόκκινη γυάλα.

«Εγώ πούλαγα “Οδηγητή”»

Αλλωστε, όπως ο ίδιος διηγείται, «εγώ ποτέ δεν θα ξεχάσω την πρώτη μέρα που πήγα στην Α΄ Λυκείου. Τα άλλα παιδιά παίζανε μπάσκετ, κάνανε τις παρέες τους, κάνανε καμάκι στα κοριτσάκια, κι εγώ ήμουν στην είσοδο και πούλαγα “Οδηγητή”!». Ως γνωστόν, τα παιδικά βιώματα χαράσσουν τον δρόμο του μέλλοντός μας, εξ ου και ο κ. Τσίπρας στο τέλος κάθε αψιμαχίας παραδοσιακά υποχωρεί, με μια φιλειρηνική παραλλαγή της ατάκας–φετίχ του: «Αργά ή γρήγορα, θα έρθει η ώρα που η Αριστερά θα είναι ενωμένη».

Ατυχώς γι’ αυτόν, η γραμματέας του ΚΚΕ παγίως υποδέχεται την εν λόγω φράση περίπου σαν να της κούνησαν κόκκινο πανί άνευ σφυροδρέπανου. Και ο επόμενος γύρος ξεκινά… Οσο για το ποιος θα επικρατήσει στο τέλος… Αν ρωτήσετε τους δημοσκόπους, θα σας πουν για τα ποσοστά του Συνασπισμού που εδώ και μερικούς μήνες πέφτουν σαν τα φύλλα το φθινόπωρο. Αν πάλι ρωτήσετε κάποιον ερευνητή με ειδίκευση στους μονομάχους ενυδρείου, θα σας απαντήσει πολύ απλά πως συνήθως επικρατεί το φιλοπόλεμο ψάρι που ήταν πρώτο στη γυάλα, κυρίως γιατί εκείνο είναι που παίζει στην έδρα του…

Διαβάστε την δημοσίευση | Make a Comment ( None so far )

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...